Erkek kardeşimin ablama kurduğu baskıya karşı sizce ne yapmalıyım?

işte ama hep onun iyiliğine baskı kuruyor bu yüzden emin olamıyorum

sizde de durum bu şekilde miydi yani sizin yaşantınızda ailenizin ve çevrenizin tasvip etmediği durumlar mı vardı?

iyiliğine filan değil. ablan küçük çocuk değil. reşit ve aklı başında birisi. ne yapacağı, ne yapmayacağı konusunda karar verebilecek kapasitede. erkek kardeşinin veya bir başkasının ona baskı uygulaması asla ama asla onun iyiliği için olmaz. banada çok baskı kurdu erkek kardeşim. annem, kız kardeşim aynı senin gibi düşünüyorlardı. dayanamadım kaçtım gittim evden. üstelik daha 20 yaşındaydım kaçtığımda. ablandanda küçüktüm yani. şimdi 36 yaşındaım. 16 yıldır ailemden uzaktayım. erkek kardeşim sonrasındada çok şiddet ve baskı yaptı. yılmadım direndim tek başımada olsa. en son pes etti. fakat kız kardeşim o evde yaşamaya devam etti. bana uygulanan baskılara "senin için" diyen kişi, iş kendisine dönünce anladı aslında neyin ne olduğunu

erken yaşta sevmediği bir adamla sırf o evden kaçmak için evlenmek zorunda hissetti kendini. evlenince daha iyi olur sandı ama daha kötü bir hayatı oldu. halen kurtulamadı. arada konuşuyoruz ve hıçkırarak ağlıyor, sana destek olsaydım belki bugün daha iyi bir hayatımız olurdu diye.

bizde ablam pes etti gibi işte durumun karışık tarafı o... tahmin edebileceğiniz gibi dayak attı; oklavayla ayaklarının altına altına vurdu bizim önümüzde... günde 2 peket sigara içiyor, kötü arkadaşlıkları var serseri tayfayla takılıyor; okula uğramıyor dersleri kötü ama dayak olayı sigaradan sebep oldu ablam "rahatsız olan balkona çıksın" dediğinde gitti ince oklavayı aldı geldi, dediğim gibi ayaklarının altına altına vurdu belki 35-40 defa... sonra da o arkadaş grubundaki herkesi telefonla tek tek arattı ve "erkek kardeşim sizinle görüşmeme izin vermiyor" dedirtti... ablam çok yalvardı tamam ben kendim kopayım ne olur bana bunu dedirttme dedi :( kardeşim de "olmaz abla öyle kopamazsın sen kaçsan da seni ararlar, dayanamaz gidersin sonra yine sopa yersin ama bu laf üzerine onlar artık istesen de seni aralarına almayacak" dedi... ablam da mızırdana mızırdana aradı hepsini... her telefon sonraı yalvardı yakardı bir sonrakini aramamak için

sende bunları yapmasına göz yumdun. yarın bambaşka bir sebepten, belkide sadece yemeğe tuz koymadın diye, aynılarını sana yaparsa ne olacak? olmaz deme. tüm yetkiyi vermişsiniz el birliği ile.

tuz için dövmez... sakin biri aslında... annem ilkin karşı çıkar gibi oldu ama kardeşim dedi ki

anne dedi... ablamı lafla uyardık mı... evet... dinledi mi? hayır... peki dedi; ablamın bu yaşam tarzı riskler getiriyor mu? evet... peki anne ablamın bu yaşantısının sonucunda bazı riskler gerçekleşirse benim icabında müdahale etmem gerekecek mi? evet oğlum tabi ki? peki anne ben onu koumak içinmüdahale ederken kendmi de riske atacak mıyım? annem eveledi geveledi Allah korusun filan dedi... evet anne riskler alacağım yani "bana ne kendi hayatıdır sonucunakendi katlanır diyemem eğil mi?" evet oğlum diyemezsin dedi... o zaman her şey ir yana kendi riskimi yönetmek için bile ona otorite kurmam gerekir... eğer hiçbir sorumluluğun yok dersen bırakırım ne hali varsa görür dedi... o sırada ablamın ayakları oklavayla başbaşaydı ama dayak atmaya başlamamıştı... annem "sorumlu filan değilsin" diyemedi

annem "ne alakası var sorumlu filan değilsin, müdahale etmek zorunda filan da değilsin" diyemediği zaman kızının çıplak ayaklarını oklavayla baş başa bırakmak zorunda kaldı

Orada mısınız?