30 yaş sonrasina soruyorum?

2 yıl üniversiteden oluyor mezun olalı. Mezun olur olmaz tüm iş kollarini öğrenebileceğim bir şirkette 7 gün 13-14 saat çalıştım tatil vs olmaksızın. Simdi bir büyüğüm kendi işini kuruyor ve beni de yanına aldı. Bu yaşta bu deneyimin büyük bir şans olduğunu söylüyor ama ben bunu hissedemiyorum çoğunlukla. Sinif arkadaşlarım kurumsal şirketlerde çalışıp, yiyip içip gezerken, benim her şeyin en dibinden başlayıp didinmem, onların seviyesinde aşağıda olmam zoruma gidiyor bazen. Kendi halinde kendime yeten biriyim, kalabalıklarda sessizimdir. Bu izole çalışma döneminde eski arkadaşlarım kalmadı, hatta oturup bir çay icebilecegim çok az kişi kaldı hayatımda. Can dostum dediklerim de bu iş kurma yoğun sürecinde beni unuttular bile. Aile kurma konusunda ise kendimi ümitsiz hissediyorum, 24 yaşındayım en son 3 yıl önce 1 kez ilişkim oldu, başka kimse tarafından da sevilmedim. Duygusal tanıtmış olabilirim kendimi ama kendimi çok yalnız hissediyor, hayattan korkuyorum. Bu yalnızlık beni hircinlastiriyor ve dolayisiyla daha da yalnizlastiriyor. Bu yoldan geçmiş büyüklerim fikirlerini paylaşabilirse memnun olurum..