Evlenmek ve biri ile yaşamaya başlamak düşüncesi beni çok geriyor ve korkutuyor. Benim gibi hissedenler var mı?

24 yaşına basmak üzereyim ve herkesde olduğu gibi gelecek kaygısı çöktü üstüme. Üniden mezun oldum , şu an öylesine biyerde muhasebe işi yapıyorum ve kpss ye hazırlanıyorum. İçimdeki bu huzursuzluğun hep kpss den dolayı olduğunu düşünürdüm. Ama "Artık evlilik çağına geldin" cümlesi beni kpss den daha çok telaşa düşürdü. Sınavı kazanıp kendi mesleğimi elime alınca evlenmek zorunda kalmayacağımı düşündüm. Geçenlerde annem "Biz sana baki değiliz. Biz olmadan kendi kendine yetebileceğini düşünüyor musun" dedi ve kadın haklıydı. Maddi özgürlüğüm olsa bile sosyal becerilerim sıfır. Korkağım ve hiç arkadaşım yok, kendimi savunamam , sürekli duygusal çöküntüler içinde olup hep birisine ihtiyaç duyarım. Ama bu kişinin ailemden olmaması beni çok rahatsız eder. Ben daha biriyle arkadaş dahi olamazken nasıl anlaşıp evlenicem? Ne arkadaşa ne de sevgilye ihtiyaç duydum. Bu güne kadar ailem herşeyimdi onlar ölünceye kadar bana baki değiller ama başka biri ile yaşamımı paylaşma düşüncesine katlanamıyorum bile