Sizce şans eseri mi yaşıyorum?

Sırayla bende travma yaratan olayları anlatıcam belki sizi motive eder ulan millet nelere rağmen yaşıyor diye.
7 çocuklu bir ailen çocuğuyum Güneydoğuda arap kökenli bir ailenin ortancasiyim.
Babam annem hep kavga ederlerdi tek sebep babamın sadakatsizligi öyleki annemin ablamın kulak zarını döverek patlatmış bir babam var.
Bir kavgalarında annem kendini odaya kilitlendiğinde cami kırıp açmaya çalışırken engel olan annemin elini cama sürtüp kesmesini gözlerimle gördüm ve sonrasında annemi hastaneye götüren adamın koltuklarının temizligini düşünmesi hiç unutmadığım bir olay
Daha sonra benden 7 yaş büyük abimin beni ve kız kardeşimi taciz etmesi taciz mi istismar mi tam bilemiyorum. Bizi soyup damda iç çamaşırımıza boşaldığı hatırlıyorum ozamanlar ben 4 ve ya 3. Sınıfa gidiyorum. Anneme anlattığımda babamdan gizleyip abimi evden kovdu ama bu sadece bir sene sürdü sonra ben o abimle yaşadım.
4. Sınıfa giderken güzel yazı öğrenmemiz için öğretmen bize sifirdan yazmayı öğretiyordu ve sınıfta yaşca da fizikende büyük bir kıza tahtada dayayışına şahit kaldık defalarca.
Komşumuzun benden 9 yaş büyük oğlunun beni cagirip eve çikolata vererek bacagimi öpmesini de unutamadım
Daha sonra ilçeden şehre göçtük küçük abimin meslek lisesi kazanması üzerine babam mecburi geldiği için çalışmadı
6. Sınıfın 2. Dönemi intihar ettim okulda bilegimi kestim 3 dikis atıldı hocalar cam kesti dedi dr. lara onlarda inandı. Lisede kız lisesine gönderildim ordada maddiyat yüzünden hep aşağılık kompleksine girdim
Lise 3te okulu bırakıp evlendim biriyle kendi isteğimle evden kurtulmak için.
Evlendigimin 2. Ayı adamın Bisex olduğunu ogrendim. Yine kürkçü dükkanına döndüm.
Bosanmama izin vermediler baskiladilar eşime geri döndüm çocuğum oldu ondan sonra beni başkalarıyla paylaşmak istediğini söyledi. Daha biton bir şey varda BUNLAR NEDEN HEP BENIM BAŞIMA GELDI DIYORUM VE DINDEN UZAKLAŞIYORUM KENDI KENDIMI IYILESTIRMEYE CALISIYORUM AMA PATLAK VERIYOR BIR YERDEN NEDEN ZIYAN OLDUM DIYORUM..