Onun varsa benim neden yok düşüncesi?

21 yaşındayım, yaklaşık 15 yaşımdan beri deli gibi araba hastasıyım diyebiliriz. Bir büyüğüm abimin altında benim yaşlarımdayken güzel bir araba vardı. Tabii o zamanlar araba fiyatları malumunuz. O zamanlar onu görür görür imrenirdim keşke bende kullansam falan diye ama yaşımdan ötürü kullanamazdım. Zamanla o arabayı sattılar tabii, satılan para da araba fiyatları uçunca değersiz kaldı. 16 yaşımdan beri deliler gibi çalışıyorum, ordan oraya işe gidiyorum bir yandan okulumu okumaya çalışıyorum. Çevremde ki arkadaşlarımda da hayalini kurduğum arabalar falan var. Üzülüyorum içten içe, durumumuz çokta kötü değil ama alamıyoruz. Sokakta bile olsa, yaşıtımın altında bir araba görünce içim sıkılıyor kıskanıyorum bir nevi. "Onun varsa, benim nasıl olmaz?" düşüncesinden çıkamıyorum. Bu düşünceden nasıl kurtulabilirim?