Akrabalık ilişkisi?

Tövbe yarabbim..! Gel de sev şimdi. Okumuşsun tamam karşılığını almamış olabilirsin bu çok doğal bir şey çünkü bunun altında birçok sebep yatar fakat bunlar yani bu tür şahıslar bunu göremez. Göremez neden mi? Okumamış diyorsun; bu konu hakkında herhangi bir fikri yok. Siyasi meselelerde gençlere cahil dediğini söylüyorsun bu da kesin olmamakla birlikte yeni görüşlere kapalı olduğunu gösterir ki zaten bizim eski insanlarımız geçmişte yaşarlar biraz.
Benim başarısız olduğum bir durumu üzülüp üzülmeyeceğimi göz ardı ederek bu durumu yüzüme vuran bir insanla ben nasıl bir ilişki kurayım? Kurduğum ilişki ancak: samimiyetsiz, yapmacık ve mide bulandırıcı türden olur. Halbuki desen ki, sen emek verdin ama nasip değilmiş belki daha güzel fırsatlar çıkacaktır önüne..

Inanir misin şu donemim de kim dostun kim dusmanin anlıyorsun... beni ailem asla buyuklerine kaba davranma begenmiyorsan gorusunu bir sey soyleme gec diye yetistirdi ama cocuguma asla bunu yapmicam... neler yasadigimi ben bilirim... gecen gun yaptiklari aklima geldi sinirle beddua ettim dun beyin damari tikanmis halamin yogun bakima alinmis inan uzulmedim bile cok degisik seyler yasiyorum yardim etmelerini gectim golge etmemeleri istiyorum resmen...

Bu yaş statüsünü kesinlikle doğru bulmuyorum. Herkese hak ettiği gibi davranmak kavramıyla çelişiyor. Ve en doğrusu tabii ki kim neyi hak ediyorsa o muameleyi göstermek. Ailen öyle öğretmiş olabilir fakat sen bunun farkındasın. Fikirlerini açıkça söyleyebilirsin çekinmeden. İyi veya kötü.. Emin ol bir iki derken konuşmayacaklar artık. İnsanlar kötü muameleyi sevmezler belirsizliği de sevmezler konuşmamayı tercih ederler. Halanın bu sözlerine ne cevap verdiğini bilmiyorum fakat bana böyle söylenseydi hoş karşılayacağımı veya susacağımı sanmıyorum. Böyle söylemesinin sebebi de kendisinin okumamış olmasıdır net. İnsanlar yapamadığı şeylere affedersin b*k atmayı çok severler.

Bir konuya daha değinmek istiyorum. Eskiden çok erken evleniliyordu. Şu an 19 yaşındayım annemin bu yaşta 2 çocuğu vardı. Ben bu yaşıma kadar o kadar çok şey yaşadım öğrendim ki.. Yeri geldi çok üzüldüm yeri geldi çok sevindim ama hepsinde bir başımaydım, zor olsa da tekrar tekrar ayağa kalkmayı başardım. Ama eskiler öyle değil. Daha hayatı öğrenirken, kendileri bile olgunlaşamamışken bizi büyütme çabasındaydılar. Birçok şeyden cahil kaldılar. Hayat prensipleri "doğurdum, büyüteceğim".. Sosyal, psikolojik, eğitim açısından çok ilgilenmediler. Evet hepsi benim çocuğum okusun, derslerinde başarılı olsun istedi. Ama ben çocuğuma bu fırsatı veriyor muyum? Benim çocuğum derslerinde başarılı olamıyorsa bunun sebebi nedir? Bu açıdan bakılmadı. Başarısız olanlara tembel, başarılı olanlara zeki dediler. Asıl konuya gelecek olursak; ebeveynlerimizin bizi bu şekilde eğitmesi kendilerinin cahilliğindendir.

O kadar haklisin ki... yaslilar kendi koylerinden illerinden cikmadan cocuk dogurup bakmakla gecirdiler benim bu yasima kadar edindigim deneyimi 60 yasinda yasamamislardir ama işte bu onmeli degil onemli olan ne kadar yaslisin