İnançlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Dünya üzerinde 180 milyondan fazla dini inanış, felsefe ve inanç vardır. Bunlar tek tanrılı, çok tanrılı, tanrısız ve kabile geleneklerine bağlılardır. Bu cümleden itibaren söyleyeceğim her şey tamamen kendi araştırma, mantık ve yorumlarıma bağlıdır. Kimse katılmak zorunda değildir şahsi yorumlarımdır. Dinlerin tamamı; insanlar tarafından yazılı, sözlü, hukuki ve geleneksel kanunların geçerli olmadığı yerlerde adaleti, birliği, dirlik ve düzeni sağlamak amacı ile oluşturulmuş kurallar bütünüdür. İnsanlar dünyada var olduklarından beri görünmeyene ya da kendinden güçlü olana tapma, sığınma, rahatlama hissi beslerler. Bu insanların genetik aciziyet duygusudur. Kimi tanrıya, kimi başka canlılara, kimi güneşe, kimi bilime ve evrene tapmıştır. Ancak hepsinin ortak bir noktası şudur ki bu dini inanç ve felsefelerin tamamı bir amaca hizmet eder. İnsanlar kendi vicdanlarını rahatlatmak, huzur bulmak, gücünün yetmediğine ulaşmak için bir şeye taparlar. İnançları kabul etmemek yanlış olur. Ancak körü körüne bağlanmak, araştırmadan, sorgulamadan da bir inanca bağlı yaşamak da son derece yanlıştır. İnanç biçimleri genellikle içinde bulunulan topluma göre seçilir. Ancak kişi yetişkinliğe geçtiği andan itibaren bir araştırma içine gitmeli ve kendine en uygun olanı seçmelidir. Bir şey seçmek zorunda da değildir. Herhangi bir dini inanca ya da felsefeye mensup olmamak da bir seçenektir. İnançlar zamanla toplumlar arasında değişiklilkler göstetebilir, eski anlamlarını yitirebilirler. Ve her insan aslında kendisi bir din üretebilir ve çoğaltabilir. Ancak bu ne kadar süre dayanabilir? Orası muamma...

Öncelikle herkesin inancına saygı duyuyorum. Ne olursa neye inanıyorsa. burada dindarlara başörtülülere falan laf söyleyenlerin geçmişini nasıl sktgimi herkes bilir. Hristiyan alevi vs onlara da bir kastım yok. Her neyse, inançlara saygı gösterilmesi konusunda çok katıyım.
Kendi açımdan bakacak olursak tanrı var mı yok mu, varsa ne halt ediyor ne işe yarıyor.. bu konularda çok tutarlı fikirlerim yok ama yaşadığım şu hayat, geride kalmış şu otuz yıl benim için çok büyük bir haksızlık. Ben kesinlikle bu kadarını hak etmedim. Önceden beri hayattan çok şey istemedim ben. Çok iyi bi ailem olmadı, iyi oyuncaklarım imkanlarım olmadı.. hiçbirinden şikayet etmedim. Ne zenginliğin hayalini kurdum ne de skeb1ldiğim kadar çok sayıda kız s1kmenin. Ama bu kadarı çok çok fazla, bu kadar boşluk çok fazla. Bundan dolayı tanrıya öfkeli olduğumu söylüyorum. Öfkemi bi yerden çıkarmaya çalışıyorum sanırım. İnsanlara kızamam. Çok insan var, hangi birine kızayım? Bir de kimseyi suçlayamam beni neden sevmedin diye. Onların nerdeyse hepsinin tabiatı o. Bir ucubeyi sevmediği için kimseyi yargılayamam. %99.99 umrumda değil, beni sevmemeleri benden iğrenmeleri umrumda değil. Takipçi layk biriktirmiyorum, biriktirmek istemedim. Ama bu %0.01 nerede, ya da %0.00001. işte bu haksızlık. Saf kötülük. Tanrı ayaklarıma kapansa yaşattığı bu ağır haksızlığın karşılığını ödeyemez. Keşke abartıyor olsaydım.

Kimseye karişmam
ama ineğe da tapmasinlar yani
Komik 😂

Kim neye inanırsa inansın en büyük inanç vicdandır