Azıcık dert dökeyim?

Çok bunaldım buraya yazasım geldi malum bazı ailevi konular kolay kolay yakınındakilerle konuşulmuyor. Çocukluğumuzdan beridir babamın bize anneme çektirmediği kaldı bizi dövmezdi ama annemin ağzından burnundan kan gelene kadar döverdi buda bizde çok derin yaralar açtı haliyle. çalışmazdı bakmazdı bir tane ekmeğe muhtaç büyüdük annem çabaladı belinden oldu gözünden oldu okuttu büyüttü. Babamın 5 kuruş hakkı yok üstümüzde manevi zaten hiç yok ona rağmen atmadık kırmadık sahip çıktık ama içten içe nefretim büyüyor ona annem boğazından keser bize yedirir o annemle kavga eder çocuklarına çok yemek koydun bana az diye sofraya otururuz gözü hep tabağimda onun yüzünden asla doyarak kalkamam sofradan. Sahura kalkıyorum o oruç bile tutmuyor pat kalkıyor hergun yapacağım iki lokma şeye ortak oluyor ve şu an sıkışık bir dönemdeyiz ben aç kalıcam daha fazlasını yapamiycam orucumu aç tutucam bunun bilincinde ama aşırı derece pis bir nefsi var hep ben yiyim onlar aç kalırsa kalsın derdinde. bu en ufak örnek. Mesela bin kere uyarmamiza rağmen lavaboda el yıkama yerine idrarını yapıyor elimizde çamaşır suyu ile geziyoruz söylüyoruz yapma diyoruz gram anlamıyor yüzümüz gözümüz yara oldu. Bu zamana kadar çalistim kendime ufak tefek çeyizlik şeyler aldım ama işten ayrılmak zorunda kaldım üç aya nişanim olacak neyle yapicam onu bile bilmiyorum 5 kurusum yok baba demi yapar umrunda değil üstüne çalışmadığım halde benden para istiyor. Yaptıklarını saysam çok çok uzar ve çok derin konular okadar umursamaz okadar gamsız ki ben çıldıracak gibi oluyorum aynı yerde nefes alamıyorum bişe olsa yine benim canım yanıyor covid oldu yine ben koştum ben baktım ben ağladım ama sanki benim evladım o ben onun değil o kadar şey yüklemiş üstümüze içten içe nefretim artıyor söyleyemiyorum da içimde büyüyor ve bu yüzden uyku bile uyuyamıyorum psikolojim alt üst napicam bilmiyorum.