Anne babanızı aldatırken gördünüz mü hiç?

6 7 yaşlarında daha oyunlar oynayan bir çocuktum. Mutlu bir ailem var diyordum. Annemle evde oturduğumuz günlerden biriydi. Babam iş nedeniyle yoktu. Mutfakta oyun oynuyordum her zaman olduğu gibi. Kapı çalınmıştı gelen kimdi bilmiyorum. Annem neden geldin çocuk evde diyordu. Olsun ne anlayacak daha küçük o diyordu. Ben kesik kesik duyuyordum bu konuşmaları. Konuşmalar kesilince annem yanıma geldi bu x abin bak sana ne almış diyerek oyuncak vermişti. Sevinmistim hangi çocuk oyuncak sevmez ki. Annem biz abinle bir şeyler konuşacağız sen burada uslu uslu oyns tamam mı diyerek yanağımdan opup mutfaktan çıktı. Gelen adam da bak bir şey anlamadı diyordu. Olsun deli misin o varken nasıl olacak diyordu annem. O an seslerini yine kesilmişti. Peşlerinden neden gitmediğimi bilmiyorum. Aradan ne kadar zaman geçti hatırlamıyorum oynamaktan sıkılmıştım. Annem çıkma dese de mutfaktan çıkmıştım. Anneme baktım nerde diye salonda lavaboda yoktu. Odalarına gittim en son. Sesler geliyordu. Annem biraz yavaş ol çocuk duyacak diyordu adam bir şey demiyordu sadece annrm lütfen yavaş diyordu. Anne diye bağırdığımi hatırlıyorum. Sesler kesilmişti. Sonra annemin sesini duydum. Sana dedim değil mi diyordu. Ne yapacağız şimdi diyordu. Aç bir şeyler uydur sen diyordu. Kısık seslerle bunları konuşuyorlardi. Annem kapıyı açtığında üstü değişmişti saçları dağınıktı. İyi misin anne dedim sesini duydum korktum dedim. Annem iyiyim oğlum bir şey yok diyip sarılmışti. abinle oyun oynuyorduk onu duymuşsundur dedi. Gel sana yemek hazırlıyim diyerek yine mutfağa götürdü beni ve sonra tekrar odaya dönmüştü. Benim böyle bir anım olmuştu. Siz hiç gördünüz mü?