Tek bir kişi için bu durum geçerlidir bende. Diğerleri için gerçek bir umrundalık seviyesine yükselemem. Yaratılışımda yok umursamak. O tek kişiyi bile uzunca süre umursayamam umursamaktan sıkılıyorum, başka bir duyguya geçiyorum. Geriyor beni çok umursama duygusu. Gerçek benliğime dönüyorum; umursamaz ve savsak.
Görsel efsane imiş. Umurumda ise sayar, söveriz. Bizim işler böyle artık kimin işine gelir ise. Ben de geç yazılmalar ile sınanıyorum. Çevrem anında yazar bak bilirler çünkü beni. Ama bir yerde görüş paylaşıp yanıt vermiyor ise ayar olurum. Yapmayın şöyle şeyler be yine sinirlendim he.