Elbebek gülbebekmi büyüdünüz?

Yalnız ve soğuk bir çocukluğun anılarını taşıyorum zihnimde.

Hesapsız dünyaya gelmişim zamanı evvelinde. Ha bir eksik ha bir fazla.
Omuzlarımıza basa basa tüketmişiz zamanı. Uçuk pembelikten çıkıp bakkal raflarında gördüğümüz üç beş oyuncak süslemiş hayallerimizi. Ne kutlanan doğum günleri ne de iyi ki doğdun nidaları olmuş hayatlarımızda. Çocuk olduğumuzu unutmuşuz.

Şimdilerde kahvaltısız çıkarmadığımız çocuklarımızın yaşlarında düşmüşüz yollara. Aç, açık.

Büyümüşüz, giymişiz melanet hırkasını.

Öylece savrulmuşuz feleğin çemberinde.

Zor olan büyümek değildi aslında; büyümek zorunda bırakılmaktı.

Hayır öyle büyümedim iyi ki de öyle büyümemişim yoksa şimdiki kadar özgüvenli ve hayat dolu bir insan olamazdım 😎
sevgili anne ve babamın ellerinden öpüyorum iyi ki beni böyle yetiştirdiniz

Çok şükür benim öyle bir ailem olmadı 6 yaşımdan beri çalışıyorum bir çok işte çalıştım bu yaşıma geldim. Bizim ailede herkes herşeyi tek başına yapar.

Ben köylü çocuğuyum. Maalesef köyün en acımasız şartlarında büyüdüm. O yüzden herkes köy sever ama ben nefret ederim.