Dinî görüşünüz nedir ve neden bu inanca sahipsiniz?

Yaş: 18

Deist sayilir.

Nedeni ise, İslam karmaşası. Önce ayetleri sorgulamaya başladım, tabii o zamanlar müslümanım hemde ateist, agnostik, deistlerle atışan biriyim. Sözler köşkü, son liman vs. kanalların ağır takipçisiyim.

İşte araştırmalara başladım. Adam ayet atiyor eyw diyip araştırıyorum savunmasını falan koyuyorum önüne ama açıkçası şu laf hiç tatmin etmezdi beni "o kelimenin anlamı o değil" gibi ama atardık işte.

Sonra derine inmeye başladım bu sefer diğer inanca sahip kanalları da izlemeye başladım.

Ama ne zaman kurandan araştırma yapsam net bir sonuç çıkaramıyorum, 10 tane meal var diyelim, 10 tane mealin binlerce savunucusu ve aynı zamanda "o kelimein manası o değil" diyen binlerce reddedeni ve bunların hepsi müslüman.

Kafam o kadar doldu ki bir ara araştırmayı bıraktım, sonum iyiye gitmiyordu.
Neyse korku hikayeleri izlerdim ben, kanalın adını söylemeyeyim. Bir baktım adam din videosu atmış, tuhaftı çünkü adam baya müslüman gibiydi.
Konusu hadislerdi, adamı dinledikçe hak verdim. Çünkü bende o deizm olayını yaşamış biriydim bir zamanlar, hadis konusu kafamı iyice karıştırdı, onda da detaya indim. Sonucunda ise hadisleri komple reddettim kuran müslümanı oldum. Fakat açıkçası kuran müslümanı olduktan sonra da kurandan bazı olayların zorlama çıkarılığını ya da kuranın dediği gibi apaçık olmadığını düşündüm. Baya bu şekilde kalmış, imam + müftü ile konuşmuş, bunu 15-20 kişinin önünde yapmış biriyim, bu hadis konusunda çok kolay eziliyorlar walla daha hadis içeriğine girmeden hadislerin gerekli olmadığı konusunda bile ezdim baya

Neyse sonrasında kuranın bu açıklanamazlığı bana fazla geldi ve birkaç hafta kadar önce diyebilirim, deizm inancını seçtim.

Kurandaki bazı mucizelere hala hafif inancım vardır fakat kendime sordum "inanmak istiyor musun" diye "hayır" cevabını aldım..

Bir hafta kadar önce de baya huzurla namaz kılmayı denedim, kafamı boşaltmıştım baya, ama yok içimde kalmamış bu inanç. Sonrasında da zaten şuanki halimleyim.

İntihara kadar gidiyordu yolum o kadar diyeyim. Kısaca nedenim, Kuranın asla açıklanamayacak oluşu ve açıkladığını sananların samimiyetsizliği.

elhamdülillah müslümanım çok şükür, benim de pek çok genç gibi sorgulamaya meyilli olduğum bir dönem gelmişti bir de benim ayriyetten bi kötü adam kompleksim vardı, (şu bad boy mudur, * erke midir işte o dalgalar var ya işte her kez bütün arkadaşlarım bütün tanıdıklarım bana öyle muamele yapıyordu, benden korkanlar vardı yani birazcık lucifer muamelesi görüyodum suçlu ama suçu belli değil gibisinden) e buda beni zaten cehennemlik mişim de ne yapsam boşmuş gibi hissettirdi sonra birtakım olaylar ve öğrendiğim bazı şeylerden sonra gördüm ki ben aslında kötü değilmişim sadece kötüleri cezalandırıyor muşum bunu gördükten sonra içimde masumlara karşı olan şefkatte büyüdü ve şimdi hem hak edenlere cezalarını veren hemde masumları koruyup kollayan rabbime her zaman inandığımdan bile daha çok inanıyor, güveniyor ve sığınıyorum ve bu ilginç şekilde bütün bunalımlarıma çözüm oldu artık sanki ne olursa olsun yalnız değilmişim de hep beni koruyan yeri gelince beni bunlardan ders çıkarayım ve güçleneyim diye sınavlara tabi tutan ve günün sonunda er seferinde bana bu sınavları aşıp öncekinden daha güçlü geri dönmemi sağlayacak gücü ve iradeyi veren bir koruyucum var gibi hissediyorum.

Ateistim, çünkü Kuran dahil diğer kutsal kitapları okuduktan sonra hepsinin akıl ve mantık dışı olduğunu gördüm. Önce deist oldum. Sonradan bir tanrı kavramının da kendi içerisinde tutarsız olduğunu fark ettim.