Dünyanın en çok sorumluluk almakdan kaçan insanına ne söylemek isterdiniz?

Evet ve hiç üzülmüyorum bu lafına yerimde şu an olan biri isterse korkmasın..

Kaldıramama yabancı kalma duygusu bir çeşit hastalık sosyal fobi , 26 yaşındayım lise 1 terkim üniv hiç gitmedim hiç istediğim meslek olmadı hiç arkadaşım da olmadı hiç sevgilimde olmadı hiç bir zaman evlenmeyeceğim bile çocuk sahibi olmakdan korkuyorum , hiç gezmedim dolaşmadım şehir dışına çıkmadım ortamlara girmedim çünkü işim yok oralarda...

ne üniversitesi lise bile yok , 26 yaşındayım ailemde hiç kimse lise bile gitmedi ki

10 yıldır böyleyim zaten gidebildiğim yere kadar , kurtulabileceğimi sanmıyorum boş geldik hiç ölücez ha siz evlenmişiniz okumuşsunuz istediğiniz mesleği elinize almışsınız gezmişsiniz yaşamamışsınız ben hiç bir şey yapamayacağım pişmanlık saracak ama tek fark siz bir şeyler yaşayıp öleceksiniz ben hiç bir şey yaşamayarak ölücem

İşin kötüsü bir de bu hayata alışmayayım mı keyfe dönüşmesin mi sesin çıkmıyor ye iç milleti izle başımda annem ve hiç evlenmeyecek 45 yaşındaki abim var onlar bakıyor bana para derdim yok ama hep evde geçecek işte ölesiye zamanlarım hep kilo alarak psikoloji çok kötü , mecburlukdan böyle yaşıyorum herşeyi o kadar zora soktum ki bir düzelme planı yaptım ama cesaret edemiyorum işe gitmem bile bir sorun haline geldi.. bu sefer rahatım kaçacak kurulu düzenim v. s

Aksine cesaretimi göstersem hele işe girsem bütün yatmalarım keyiflerim hepsi gidicek acıkıcam çişim gelecek iş yapınca sosyal medya takip edemicem canım sıkılcak gibisinden cesaretimi göstersem daha kötü oluyorum artık herşeyi otomatikmen robot gibi yapmışım ki , herkes benim gibi salmıyor ki hayatı , ben tek bu durumda barınabildiğime inanıyorum 10 yıldır sıkılsam bile , düzelmeyi çok istiyorum gerçekden hele planımı bi dinlesen tek sorunum azim istek yok , psikolojik destek nerden alabilirim ki özel piskolog tutacak kadar param yok , piskiyatiriste gittim devlet hastanesinin ilaç verdi saldı..

İlaçlık varmış herşeyi kötüye yoruyorum istemeden , Abimin kendine hayrı yok..

Olmaz takmıyor herkes kendi hayatında.. benim kendi kendimi kurtarmam lazım sabır ve süreç meselesi ama işte inancım özgüvenim yok pek kendime...

Çok sabırsızım ama hemen herşeyin olmasını istiyorum her şey yavaş yavaş belki hele o yaptığım plana uyarsan ama ne bileyim umudum kalmadı herşeyimin değişmesi gerek sesimin dahil

Emriniz olur

Gidebildiği yere kadar yani ölene kadar napim karakterimi değiştirmeye ve hayata karışmakdan sorumluluk almakdan kaldıramamakdan korkuyorum hoş olacağıda yok zaten uğraşsam da

Zamanında liseyi okuyamadım hayata karşı yabancı hissettim rahmetli babam içine kapanık yetişirdi hiç işe gitmedim üniv hiç gitmedim lise mezunu değilim hiç işe gitmedim hiç arkadaşım olmadı hiç sevgilim olmadı hiç gezmedim tozmadım aktive hobi yapmadım , evime kapandım bilgisayar oynuyorum dış görünüşüme de bakmadım dökülüyor , Sosyal fobim olduğumu anladım artık sorumluluk gerektiren hiç bir şey yapmıyorum saldım hayatı..

Nedeni o değil , Artık 10 yıldır çok kötüde olsa kurulu bir düzenim var her ne kadar kötü de olsa kendimi alıştırdım dışına çıkmak korkutuyor zaten özgüvenim yok hiç bir şeyin hemen olacak halide yok , kaldık böyle ölene kadar kendimi süründürmeyi düşünüyorum..

2 kere denedim ama üstesinden gelemiyorum kaldık böyle bende yiyor içiyorum bilgisayar öyle.. napalım.. Artık geçti gerçekden bir yerden başlasam bile hem psikoloji hem dış görünüşü toplamak çok zor

Özel piskolog gidecek param yok ki 1 seans yetmeyecek devlet hastanesi dedim piskiyatri gittim psikolog vermedi bana ilaç verdi ama çare olmadı..

Sosyal fobi sosyalleşmekden korkmak okumak mesleğini ele almak ya da işe girmek para kazanmak arkadaş sevgiliyapmak çevre hobi aktivite gezme korkuyorum bunlardan olmaması için ne gerekiyorsa yaptım zaten

Keşke korkmasam ben 10 yıldır çok kötü de olsa kurulu bir düzenim var zarar versede böyle yaşamak başka hayatta yapamıyorum işe gitmek bile benim için bir sorun hemende hiç bir şeyin olmayacak olması var dayanabilirsen dayan

böyle yaşamak istemiyorum tabi de sosyal fobim çok fazla , hem sosyalleşmek isteyip hem istemiyorum karakterimi değiştirmekden korkmakdan

İşte hayatımı değiştiricem değer katıcam diye korkuyorum yani arkadaşım sevgilim işim sosyalliğim olması hepsi güzelde sosyal fobi çok fazla hem istiyorum hem istemiyorum son 10 yılın dışına çıkacağım diye mi artık bu korku bütün sorumluluk gerektiren işleri kaldıramazsam diye mi bu korku ,

İşte değişirse her zaman ki yaptığımın dışına çıkarsam bu sefer de rahatım kaçıyor huzursuz oluyorum hiç alışkın değilim mesela yaptığım plana göre ilk başlamaya göre ilk işim işe girmek ama ona bile cesaret edemedim göze alamadım kesin gözüyle.. çok zor sanıyorum evet çünkü nerden baksam hayatımı düzene sokmak yılları alacak

Bana öyle geliyor , zayıfla kilo ver spor yap çatlaklar azalcak diş takılcak saça bakım boyum kısa gözüm kulağım eksik engelli kimliğim var kalkması gerek lise bile mezun değilim işim gücüm yok , nasıl çevre yapıcam sosyalleşeceğim bilemiyorum

İyi koyveriyoruz işte sen nabıyoooooooon

Ben guinness rekorlar kitabına girdim aynısı deme..

Espiri mi yapıyorsun canım

görebilir miyim