Ben mi abartıyorum yoksa hayatım iğrenç mi?

Ne ailemle aram iyi ne de aşk hayatım var birine bir sey hissederim karsılık yok çocukluğum ailemin kavgalarını izlemekle ve basörtü tak demekle geçti kardeslerimle aram kötü hep ağlıyorum ailem sırf kendileri için beni İHL gönderdiler orada hastalandım psikolojim bozuldu defalarca antidepresan kullandım yine içiyorum iyi arkadaslarım yok yalnızım boğuluyorum. Dısarda kar yağıyor çıkamıyoruz babam izin vermiyor otoparkçılar varmıs ahlaksızlıkmış yemin ederim kendimi atıcam artık ben niye kız doğdum hatta ben niye doğdum dayanamıyorum