ANNEM BANA SEN KİMSİN DEDİ?

Sürekli bir kendi yolumu seçme savası icerisindeyim. Bolümümü seçerken, üniversitemi seçerken sürekli annemle savaş verdim ve çoğunu da o kazandı. Ileride annesinin dediğinden başka bir şey yapmamış olan bi embesile dönüsmek istemiyorum yani. O kadar yoruluyorum ki size anlatamam. Bir başkasıyla bu kadar savaşsam yorulmazdım ama karşımdaki annem olunca ister istemez kendimi de suçluyorum dedigim ve yaptığım şeyler hakkında. Onun kalbini kırmak istemiyorum, onu cok seviyorum fakat elimde olmuyor bazen.

Evet haklısınız. Bir daha benim için olan kendi planlarını anlatırsa ona açıkca kendim için bir hayat yaşamak istedigimi ve başka planlarımın olduğunu söylemem gerek. Annem bu dünyadan ayrıldığında tek kalacağım sonuçta. Arkama dönüp baktığımda annemin benim için inşa ettiği bir hayat degil de benim kendim için inşa ettiğim bir hayat görmek istiyorum. Teşekkür ederim.

Benim hayat felsefemden birisi de bu, size katılıyorum. Belirli bir yaştan sonra insan sadece kendini ve geleceğini düsünerek kararlar almalı fakat ben annemin isteğini düşünmekten kendim hakkında karar dâhi alamıyorum. Umarım dediğiniz fikri herkes benimser. Hele ki evlilik lafında tüylerim diken diken oluyor. Sürekli benim geleceğim hakkında planlar peşinde. Bana 'sana nikah yapacağım, düğün yapmayacağım, bekarlığa veda partisi yapıp arkadaslarını çağıracağım' falan diye bahsedip duruyor. Ben onun ilk çocuğuyum, anlıyorum böyle konularda hevesli oldukça fakat bunlar bana ve benim kendimle ilgili planlarıma o kadar ters ki gelecekte ne yapacagımı, bundan nasıl sıyrılacağımı kestiremiyorum.

Evet ben de buna sinir oluyorum. Kendisi dünyaya getirdiği için hak sahibi olduğunu düşünüyor ve her şeyine el koyuyor. Yaşamına bile. Iki tane kardeşim var. Eğer ben dur demezsem şimdi, hem benim hayatımı hem de onlarin hayatını yiyip bitirecek.

Ben de sizin gibi düsunuyorum ama yediremiyorum işte. Sürekli annem için kendi içimde bi çıkış yolu bulmaktan, bi bahane bulmaktan sıkıldım. Sürekli alttan alıp kendime bunlarin normal oldugunu söylüyorum ama biliyorum ki normal değil.