Profilden devami yazacağım akıl veren çıkar mı (1)?

uzaklaştım beni kızdırlardı döverdim onların bana vurduğu yumruk sinek ısırığı gibi gelirdi babam daha sert vururdu yarın dışarı cıktım ev yapıyorum jake dedem geldi birden boğazı kesikti sigaradan sesi cıkmazdı bana yyardım etti ve evcok güzel oldu kar yağmur yağardı sıcacık olurdu icim rahat uyurdum sonra dedem bbenle top oynardı her oyunu oynardı o kadar işinin arasında bana zaman ayırırdı okula giderken bakıyordum herkesın annesı babası götürürdü üzülüyordum gördüğümde hep bir gün dedemin köpeği peşime takıldı o beni okula kadar götürdü sonra baktım öğlen evde sonra baya arkadaşım oldu herkes benden korkardı köpekten daha doğrusu her gün sabah erkenden okula gidip onla konusurdum severdım okula kadar bırakıp geri dönerdi öldü sonra çok üzüldüm arkadaşımı kaybetmiştim her akrabam benden 1 yaş

kücük kuzenım vardı o daha akıllı hep ayırırlardı onu para verirken bile ona daha fazla verirlerdi üzülmezdim ama dedem bana cok para verirdi ona kahvede onun parasıyla çay söylerdim ben kakao icerdim eve dönerdik onla sonra ickiye başladım 7.8. sınıfta hayatım hala korkarak gecerdi babam beni dövdükten sonra annemi yanıma göndermezdi sevme derdi şımarmasın ben duyardım ama annem gece gelip başımı okşardı ben ağlamazdım seste cıkarmazdım babam duymasın diye sonra giderdi hemen sonra 3-4 kişi ickiye devam ederdik herkes babam ailem iyi davransaydı daha iyi biri olurdum diyordu masada ben kendimden vazgectim o gün dedim sevmeyin olum beni ben kimim ki siz beni seviceksiniz babam mı sevmesin ulan beni ben böyle iyiyim kendi hayatıma bakacağım dedim kimseye ihtiyacım yok benim dedim bıraktım ickiyi sigarayı adam

olucam dedim lisede kötü yerleştim ama olsun dedim daha devam ediyor mac sen oynamadın daha başladım köpek gibi ders çalışmaya başarıyorum her kitabı ezberledim 100 90 alıyorum hocam vardı dedi ki sen burada olmayı haketmiyorsun gec anadoluya atatürk anadoluya puanı kalktı dedim hocam neden ikiside aynı öyle olur mu dedi bunun üst seviyeleride var dedim onlar ney şok oldum bakıyorum çalışıyorum ama olmuyor babamı çağırdılar geldi anlattılar başarılı alın burdan eve gittim baba gececek miyim dedim bak puanı yok kaldırılmıs bu sene dedi öyle şeymi olur puanın yetmez baba puanı yok geceyım dedım bana hadi ordan git dedi kızdı denedim olmadı denedim olmadı başaramadım öğrendim ama yetmedi sonra bir gün annem aradı izin al gel gittim herkes orada dedim ne oluyor deden vefat etti gitme dedi başladım koşmaya

mezarlığa gittim yetiştim gömüyorlar icim parcalanıyor benim dedim olamaz zaten babam destek olmuyordu dedem yetiyordu yıkıldım babam sert biri olduğu icin yıkılmaz güc insanlarda kalp olduğuna inanmıyordum babam diz çöktü ağlıyordu ama ben o hissi babamda gördüm yıkıldım hayatımda daha ne kadar yıkılabilirim dedim nefes alamıyordum bedirhan tam kendini bulurken ölüyor zor atlattım kendime gelemedim birdenbabamın yaptığı hatadan evde para sıkıntısı çıktı okula giderken çalışmaya başladım babamda cok para vermezdi bana derdi kendin bul kendin istiyorsan bunları kendi paranla al 14 yasında çalışmaya başladım ev bakıyordum cok yoruluyordum hapısteyım gibi kahvedeki insanlar zaten hayattan bıkmış yılları orada korkarak gecmiş bana sataşıyorlar yaşım kücük azar yiyorum hep kavga cok ettim o

yaşlarda gece eve giderken babamın isminen herkes orada korkar babam sinirli insan bulasma diye bıcaklı kavgalara girdim 14 15 yaşımda çok dayak yedim çokta attım artık duygum yoktu kendimi hayvan gibi hissediyorum kavga iş okul ev annemle sohbet yok babamla sohbet yok arkadaş yok sessizim sinirliyim hayatada kızgınım biri bana bağırdığında korkardım babam arkamda yok tek benim kahve kapandı icki icmeye başladım yine kavga cıktı 32 yasında adam bana sarhos kafayla üstüme yürüyor çok korktum tek oldugumu düşünüyordum kalbim o kadar hızlı atıyordu ki canım acıyacak korkuyorum birden aldım şişeyi suratında patlattım yıkıldı yere aldım demiri başladım kalkacak diye ölümüne vurdum dağıttım onu bildiğin ayırdılar eve kactım mutluydum ama korkuyordum babam beni öldürecek diye ama beni 5 kişi dövdüler sonra

oturamıyordum bile suratıma değilde bacaklarımı kırdılar resmen zorlanıyordum sonra o abi beni hep korudu delikanlı adamım diye kardeşim var kücük yemekte babam annem yerdi ben sonra yerdim babam bağırırdı korkarak yerdim yemeği kardeşim kücük kız bağırırken gözlerim doldu eskilere gittim dedim bu evdebir daha bağırmayacaksın ne anlamadım dedi patlattım yumruğu masaya dedim bu evde sesini ayarla herkes bu masada rahat yemek yiyecek hayatımda en korktuğum insana kafa tutuyorum kardeşim icin ve kazandım tamam dedi gitti iceri o gün ilk defa yemeğimi rahatlıkla yedim kardeşimle annemle mutlu bir şekilde annem beni cok sever gözlerimizle anlaşırdık ses cıkarmaz ama gözlerimin icine bakardı anlardım onu lisede stajımı cafede yapıyorum evden uzaklasmayayım diye anneme bir şey olmasın diye yasin diye kardeşim vardı kan

bağımız olmasa bile kardeşimdi hep onlaydık herkese kafa tutuyorduk beraber sırt sırta bende cafede calısıyorum balık tutmaya gideceğiz söyledi bende işimin bitmesini bekliyorum yoğun oldu diye dedim bekle 1 saat daha gelicem sabırsızlanma gitti ama bensiz ben işte kalmayı tercih ettim cıkabilrdim 2 saat sonra vefat haberi geldi cafede diz cöküp hıckıra hıckıra ağladım babası yoktu annesini terk etmişti 2 kardeşi daha vardı biri kücücük kız biri erkek ondan 5 yaş kücük annesi eve bakamıyordu bile amcası yardım ediyordu yasin de calısıyordu bir yandan öldü cenazesine gidemedim gitmedim yediremedim kendime oraya giden herkesi dövdüm inanmadığım ici anlatıyorlar böyle oldu diye inanmıyorum gitmedim annesinin yüzüne bakamadım belki bir şey yapabilseydim ölmeyecekti kurtarırdım onu beni dinlendir gitmezdi ve

ben bir kez daha korkaklığımın esiri oldum belki suanda benle beraberdi ben gitmedim kurtaramadım ondan sonra hayatımda kimi sevdiysem beni itse bile hep cabaladım sevdim tertemiz kalbimle itsebile başına bir şey gelir diye uzaklasmadım kimseden elimden gelenin en iyisini yaptım artık hayat cok daha zordusevdiğim insanlar lanetlenmiş gibi ölüyordu ben bedirhanı tanımıyordum kuzenımi aradım bir şey ictim ölmek icin artık kafama koydum öleceğim beni kuzenım kurtardı evime gelip aramıs baya ulasamayınca beni kurtardı uyandığımda ölemediğimi farkedince cok üzüldüm sonra hayat devam etti calısıyorum aynı sekılde hayatım devam zor bunaltıcı bu seferhic arkadaşım kalmadı stajda iğneadayı tercih ettim giderken babama anneme bir fiske bile vurursan seni cekip öldürürm biliyorsun silahla dedim evde

silah vardı ve biliyorum kullanmayı ve ben o kadar ciddiydim ki onu öldüreceğime o kadar emindi ki asla anneme vurmadı adada lise 1 den doğandiye cocuk vardı sınıfta serseri partide sahildeyim emre diye arkadaş edindim ateş yakıp otururduk bir baktım doğan geldi ailesinin yanına götürdü herkes ucmus ama dedim nasıl kafa bu bana sigara verdi ictim ictin mi dedi sahilde 1 2 tur attık gitti tabi ateşte her yerden aileler insanlar var ben emreyleyim ikimiziz orada benim kafam düştü kaldıramıyorum ama anlamıyorum ne oldu biradan böyle olmam emre diyorum başka bir şey bu farkına bir vardım dedim ben denize gireceğim salmadı ben girdim kafamı cevirdim sahilde ses var ama ben ateşte bir kadın görüyorum sadece ateşte oturuyor sacları önde korkudan kacıyorum yüzerek uzaklaşıyorum ama kafam nasıl rahat

hicbirşeyi düşünmüyorum atlarken ölüm ayağına gelmiş dedim öl bir ses ama bedirhannn diye diye belki 100 kere sinirden geri döndüm o sesi bulup ağzına 2 tane vurucam sahile cıktım tek kadın suratıma bir yumruk yedim kendime geldim emreye dediğim tek şey Allah rızası icin beni kurtar hayatımda 2 kere ictim başka kullanmadım 1i yanlıslıkla ve insanlar bana ayrdım etti kusturdular ve bana diyolardı sansa ayaktasın bu kadar ickiye bu iyi ölmemişsin ama bu sefer ölmek istemiyorum kendim icin savasmak ve bu hayattan bizi üzen herkes icin intikam almak istiyorum cünkü annem kardeşim ve beni seven arkadaşım var o endişesini görünce kendimden utandım annem duysa ne hissederdi kendime ceki düzen verdim alkol yok kötü şey yok tertemiz hayat döndüm memlekete asık olmayacağım kendime zarar veriyorum

tebih ediyorum uzun ilişki yaşadığım kız karşıma cıktı ben yalan sevmem babam cok dövdü hemde beni öldürebilirsin ama yalan söylemem 14 yasından beri kalbimi dinlerim hep ve bir insanın benden isterse uzaklaşsın ama ona doğruyu söylerim yeterki başkasından duyup güveni kalbi kırılmasın diye ve yalan cok atıyordu erkek arkadaşı varmıs ama o onu seviyormus ama kız kardeşi gibi görüyormus dedim uzak dur biz cok iyi ilerledik ama onun annesi sertti o yüzden gezmeyi severdi ve bana yalan atıp gezerdi o ara yolda gördüm yanında o cocuk nispet yapar gibi gecti bende tüm herkes icinde başladım dövmeye benim sevdiğim insana başkası benim baktıgım gözden bakıp sevecek cok iyi bir dayakattım sansa annesinin arkadası görmüş kızı alıp götürdü annesi bana şizofren dedi hep bu yalan atıyordu düzeldim diye evimi taşlıyordu onla

konusmam icin yalan atınca ben silerdim ama kıyamadım ona hep inanmayı tercih ettim affettim hep evimi taşlıyordu acmayınca sonra annesi akşam dısarı salmıyordu dedim ki yalansız hayatın gücü ayrıdır herkes sana güvenir bana güven yalan atma izni alırız 1 hafta izin vermedi bedirhanla cıkıyorum diyordu sonra vermeye başladı ve ben annesinin izni olarak evden alıp evine bırakırdım ailesi beni tanıyordu oda benim ailemle tanıstı kardeşimle oynardı falan babam o ara bana derdi üni kazanmazsan evlatlıktan red edeceğim seni o arada sevgilim anneme bedirhan babasının onu sevmediğini düşünüyor demiş babamda beni işe bırakıyordu o ara yine actı bu konuyu bende et ulan dedim ne olacak kazanmıyorum ne yapacaksan yap dedim bir kere iyi misin nasılsın dedin mi oğlum seni seviyorum deyip bana sarıldın mı

robot gibi yasadım hep dedi bumu soracağım bir daha hic sormadı tabi bana öyle bir soru sonra bir gün işe geldi babam beni aldı eve getirdi dedi sevgilinin ailesi geldi tehtid ediyormussun dedi bende kahkaha attım dedim ne oldu iş yoğun dönmem lazım dedi cidden geldiler inanmıyorum telefonda seni cok seviyorum aşkım mesajı var babam gercekleri biliyor ama söylemedi onun babasına ben inanmıyordum gözlerim dolu gezdim aylarca kalbim kırılmadı yandı dedim nasıl bir acı bu dayanamıyorum nefes alamıyorum ama dedim bir gün gelecek cünkü hayatında bana cok güveniyordu oda bunu biliyordu kendi söylüyordu ama kendi zevkleri icin beni sacma bir şekilde bırakmıstı ve dershaneye gidiyordum parasını ben ödüyorum bir yandan calısıyorum eve para veriyorum günlerim sabah 7de kalk kardeşimi okula bırak

dershaneye koş geri gel işe git kardeşimi al yemek yedir işe geri dön işten 2 3 gibi cık 4 te uyu sabah 7de kalk artık bittim arkadaşım var diyordum kimse aramadı bile annem babamla sohbet yok köpeğim vardı her gün üst kata cıkıp köpeğe derdimi anlatırdım sigara icip ağlardım ve bir gün geldi kız fotoğraflar var mı dedi intikam ateşim yanıyordu ve kalbimi dinledim dedim ki konu ne olursa olsun seni cok özledim sus bulustuk anlattı neden yaptığını her şey üstüne gelmiş falan barıştık aramızda olaylar gecti büyük ama dedim ki bir daha yalan istemiyorum ve beni bir daha bırakma ve ailene anlatacaksın dedim doğruları anlattı ilişkimizde herşeyi onlarda biliyordu ve tasınıyorlardı uzağa 1200km vardı aramızda tabi biz o zamanları cok dolu gecirdik hergün kacamak bulusuyoruz taksıyle geliyordu gece ben zor para

yetiştiriyordum ya da ben gidiyordum sabah bulusamıyoruz diye sonra ailesinle konustu anlattı kızdılar ve giresuna gittiler dedim özledim gelicem söyleyelim sizinkilere izin versinler vermediler babasına mesaj attım izin verdi kendi elleriyle bıraktı yanıma gitti 2 gün gezdik cok güzeldi hayat artık herşeyimizi biliyorlar ve biz sadece evliliği bekliyorduk 2 3 yıl icinde annesi beni soruyordu benden nefret ediyordu ama beni soruyordu nasıl nerde kalıyor ne büyük sevgi falan ben eve döndüm üni icin canakkaleye eve yerleştim dedim bir sigara başardık başardım siragası kız aradı bana sen bana böyle yaptın şöyle tehdit ettin dedim ne diyorsun bunlar olmadı ki sen ne yaşıyorsun dedim sonra 2 3 gün konustuk öyle bir şey olmadığını kendide söyledi bende ss aldım annesine attım dedim kızınız benim ileride eşim olamaz artık ne yapıyorsanız yapın bu ilişkide tek bir sıkıntı

kalmadı hergün konusurken hep sorardım sıkıntı var mı hicbirşey yoktu mutluyduk o kendi yaşamını kendi özgürlüğünü tercih etti beni bırakıp annesine yolladım wp konusumalarını benden uzak tutun dedim bitirdim artık bedirhan karakterini değiştirmek istemiyordu cünkü ben en iyisiydim en temiziydim öyle bıraktım annesi demiş ki sen benim kızım olamazsın sen namuzsuz bir insanın tekisini benle başardığı anne korkusunu yendi ve o kadar güvenini kazanmıstık ki arkadaş gibiydiler artık ben her gün giresuna gitsem bile kimse bize karısamazdı ama kalbim kaldırmadı ben iyiyim evet cok cabaladım hayatımın merkez noktası yaptım ama herseyı hallettik sorun olan ama ordada böyle yapınca soğudum üzülmedim bile cunku ben elimden geleni yapıp başarmıstım annesinden sonra özür diledim gittim ve babamla aramızı düzelttik bir yanlış anlaşılma yıllarıma bedel oldu babamla arkadaş gibiyiz ve şu an ikimiz benim istediğim işi kuracağız ama yoruldum dayanacak gücüm kalmadı

Bu anlattıklarının hepsi benim 1 derdimin yanında osuruk ya

Herkesin derdi kendine büyüktür 🙂 dert kıyaslasaydık senin derdinde birisi için osuruk

Eee bunları niye anlattın sen

burada kalsın beyni olan insandan akıl almak için