Annem bizi küçükken bıraktı?

Bende çocuk aklımla annemin beni bırakıp gittiğini düşündüm.
Büyüdüğümde, kadın erkek ilişkilerini öğrendiğimde babamın hatalarını fark ettim.
Babam bizi bırakmadığı için çocuk aklımla onun haklı olduğunu kazıdım beynime.
Ben annemin de haklı olduğunu büyüyünce fark ettim ama iş işten geçmişti çünkü annem ölmüştü.
Onu hiç dinlemedim, dinleyemedim.
Şimdi bende anneyim.
Herşeyin daha da çok farkındayım.
Şimdi sen annenin seni öylece bırakıp gittiğini düşünüyorsun ya, sanmıyorum hiçbir anne mecbur kalmadığı sürece çocuğunu bırakıp gitmez!
Mutlaka bir sebebi vardır.
Karı koca arasında ne yaşandı kimse bilemez.
İlişkileri hakkında bilmediğin, bilsen de anlayamadığın çok şey vardır eminim.
Anlayabilmen için evli ve çocuğunun olması gerek.
Benden sana tavsiye anneni dinle.
Dinlerken tarafsız olarak ve empati kurarak dinle.
Babandan çekinme gizli görüş gerekirse, ama görüş.
Ona bu hakkı tanı.
Sana kendini anlatması için fırsat ver.
Gitmesinin sebebi herne olursa olsun, o senin annen bunu değiştirmeye kimsenin gücü yetmez.
Seninde annen için içinin yandığını tahmin edebiliyorum.
Ona olan kızgınlığın öne çıkıp özleminin üstünü kapatıyor.
Daha sonra keşke diyerek pişman olmaktansa fırsatın varken değerlendir bu fırsatı.
Onu dinledikten sonra kararını ver.
İkinizde hayattayken, yol yakınken...

O konusmak istedigi icin sen ters tepki verdiginde bu defa sonrasinda pismanligi yasayan olabilirsin. Sans vermen ikiniz acisindan da daha uygun olur. Dusun ki annen degil de baska biri seninle konusmak istediginde kirmiyor onunla konusuyorsun. Herhangi bir alinganlik ya da nefret duygularini ya da gecmis yillarin acisini birak gorusmeye oyle git. Sen evlatligini yap birak anneligi yapacak olan o.

Konuşmazdım insanın çocuğunu terk etmesi ne demek be

Asla konuşmazdım