Ailem ayakkabı bile almıyor?

cidden o kadar çok yoruldum ki dayanamıyorum. hayatım boyunca çok çektim hem annemden hem babamdan, daha küçücük çocukken bile sevmiyorlardı beni. ne yapmış olabilirdim ki onlara, resmen varlığımdan rahatsızlardı. onların gözünde sadece çocuk demek masraf demek sözü varya öyle bişeydim. hiç sevilmedim. başkalarının anne babasına sahip olmak isterdim.. artık sevgi görmemeye çöp parçasıyla eş değer gözükmeye alıştım ama en azından maddi açıdan destek olsalar.. giyecek sadece bir pantplon tişörtüm var dahada bişey yok. 3 4 senedirde aynı ayakkabıyı giyiyordum.. az önce ayakkabı almasını istedim hakaretler küfürler yağdırdı. maddi durumumuzda aşırı iyi 15 bin lira maaş alıyor. bir örnek daha vericem erginliğin başlarında lise sınavına hazırlık için dershane istemiştim ama para yok demişti fakat beni dershaneye göndermek yerine arabasını değiştirmişti babam olucak adam.. bu iğrenç evden ve hayatımdan çok sıkıldım daha erken yaşta olgunlaşmak zorunda kaldım vs sizden sadece moral düzeltici bir kaç şey duymak istiyorum..