“... dedim olabilir!” ile biten bir cümle kursanız, o cümle ne olurdu?

Sonra usulca şöyle diyorum: Her şey mümkün. Gitmez dediğin gider, kalmaz dediğin kalır. Olmaz dediğin her şey aniden olur. Sevmem dedigini severken bulursun kendini, vazgeçemem dediğini yererken. Ve överken düşman bellediğin birinin düşüncesini. Yaşayamam dediğin yerde yaşarsın, ölürüm dediğin acıdan çıkarsın, kapanmaz dediğin yarayı unutursun, Sinirlar çizersin sonra bir bir aşarsın çizdiğin sınırlanı. Aklında hiç olmayan belirir yanında, yanından hiç ayrılmayan çıkar gider aklından ve hep aklinin köşesinde olanı bir gün bir yük gibi bırakırsın kenara. Yük gibi geleni mumla ararsın, mumla aradığın yük olur omuzlarına. Her şeyin doğma olgunlaşma ve bozulma süreci var hayatta. Her şeyin varolma ve yok olma süresi... doğa hep bunu anlatır insana...