Arkadaş olmadan yaşanabilir mi?

benim hiç yok kimsem yok

Bir kaç tane olsa yeter

1 - her insan sosyal varlık olmak zorunda değildir. herkes özgürdür. serbesttir.
sosyalde olabilir. olmayabilirde.
2 - kimse bi başkasına yapışık değildir.
3 - başkalarına bağımlı yaşamak doğru değildir.
4 - hayatta yalnızlık denen bi gerçekte var ve kendimizi her duruma alıştırmalıyız.

insan sosyal bi varlıktır diyip yalnız kalınca bunalıma girmek
ve hayatını başkalarının kuyruğu olarak geçirmek acizlik eziklik ve zavallılıktır.
insan gerektiğinde kendisinin arkadaşı olmayı bilmelidir. bunu başaran insan güçlü insandır.
sosyal varlık olmak hayatın gerçeklerine uymaz. çünkü hayat sadece sosyallikten ibaret değildir.
sosyal varlık olmak yerine her duruma uyum sağlamalıyız. gerektiğinde sosyal, gerektiğinde yalnız.
kendimizi sadece tek bir duruma şartlandırmamalıyız. her iki durumada hazırlıklı olmalıyız.

1- ilk 4 maddeyle benim yorumum alakası yok
2- yalnız kalınca bunalıma girmek doğal hayatın akışında olabilecek herkesin yaşayabileceği bi durumdur insanları bu şekilde yargılamak kimsenin haddine değil
3- Bu tip durumlarda burada verilen iki üç cümlelik cevaplar zaten yetersiz ve eksik kalır bu konuda literatür de kitaplar dolu öyle eksiklik açıklık aramaya gerek yok yani

şimdi insan sosyal varlıksa ben neden sıkılmıyorum? nasıl olduda alıştım?
insan arkadaş bulamadığında ne yapması lazım? yaşamaması mı lazım?
yalnızlığı kabullenememektense yalnızlığa alışmak daha uygun bi çözüm değil mi?
hayat sadece sosyallikten mi ibaret? yalnızlıkta hayatın bir gerçeği değil mi?
her duruma hazırlıklı olmak daha iyi değil mi?
insanı sadece sosyal varlık olarak görmek insanı kısıtlamak hapsetmek değil mi?

he bi de ilk 4 maddeyle yorumumun alakası yok demişsin. peki öyleyse yorumunda ne demek istedin?
ne anlatmak istedin?

ben verdiğim cevaplarında gayet yerinde ve uygun haklı cevaplar olduğunu görüyorum.

mesela sosyal varlık olmak hayatın gerçeklerine uymaz dedim. bunun neresi yanlış?
sonuçta yalnızlıkta hayatın bi gerçeği. bu durumu dramatik şekilde algılamak gerekmez.
yalnızlık insanın en doğal hallerindendir. aynı zamanda bi ihtiyaçtır.
huzuru ve sakinliği sağlamak için gereklidir. kendini daha iyi tanımak,
kendi değerini daha iyi anlamak için gereklidir.

başkalarına bağımlı yaşamak doğru değildir dedim. bunun nesi yanlış?
başkalarına bağımlı yaşayan insanın özgüveni olmaz. sadece başkalarından güç alır.
herkes onu terkettiğinde devamlı bunalımda yaşar. gerçek huzuru bulamaz.
gerçek mutluluğu bulamaz. çünkü onun mutluluk kaynağı sadece başkalarıdır.
kendisi değildir.

yalnızlık hayattan bi kopuş değildir. başkalarıyla beraberkende aynı hayatı yaşıyorum,
kendimle beraberkende aynı hayatı yaşıyorum.
insan kendi içinde bi alemdir. zaten. kendi içinde bir hayattır. bunu bilmek gerek.
sonra insan içinde yaşadığı aleminde değerini bilmelidir.
mesela etrafında kimse olmasa bile koskoca evren doğa,
en geniş anlamıyla hayat, insanı çepeçevre saran, içinde var olduğu olağanüstü bir şeydir.
kısacası demem o ki, insan kendisinin ve doğal olarak dünyasınında değerini bilmelidir.
benim etrafımda kimse yok ama iç alemim var, dış alemim var.
var olduğum sürece varlığın ve dolayısıyla hayatın bir parçasıyım.

sonra insan gerektiğinde kendisinin arkadaşı olmayı bilmelidir.
bunu başaran insan güçlü insandır dedim.
bunun zaten tartışılacak bi tarafı yok. bi yanlış tarafıda yok.
gayet doğru bi söz. böyle olan bi insan kaybetmez. kazanır.

İnsanlık sosyal bir varlık olduğu için hayatta kalabildi belki de buna mecbur kaldılar lakin olan şey bu bununla birlikte kültür bilgi birikimi sosyallikle beraber insandan insana geçti bu durum genetik kodlarımıza kadar işlenmiş durumda tabi bunlara insanların gelişiminde tarihten bugüne kadar bu durum olduğundan insan içinde sosyal bir varlıktır dedim

Onun dışında arkadaş dost edinmek hayat kalitesini arttıran bişey tabi ki insan yalnız olmayı bilmeli bununla birlikte yalnız kalmaktan hoşlanabilir kalabilir bunlar normal şeyler

Hatta birey olmanın gerekliliklerinden biri

Ama insan yalnızlığı kabul etmek zorunda değil bazı insanlar istese daahi fazla arkadaş edinemeyebiliyolar ben yaalnızım arkadaş edinemiyorum diye düşünmeden arkadaşın önemi ve kalitesinden bahseden küçük bi görüş belirttim ofansif bir amacın yoktu

Senin görüşüme verdiğin cevapta haklıyım bişey yok diyorsun lakin ben fazla agresif buldum

agresif değilim. sana öyle gelmiş galiba.

ama verdiğim cevaplara bak sen. hangisine yanlış diyebilirsin?

son verdiğin cevaplardan anladığım kadarıyla sen diyorsun ki
arkadaş dost edinmek hayat kalitesini arttıran bişey ama insan yalnız olmayıda bilmeli
bununla birlikte yalnız kalmaktan hoşlanabilir kalabilir bunlar normal şeyler diyorsun.
Hatta yalnızlık birey olmanın gerekliliklerinden biri diyorsun. doğru mu anladım?

@__Uzakoll_
sosyal biri olmak hayatın gerçeklerine uymaz demedim.
sadece sosyal biri olmak, yalnızlığada alışmak gerektiğini kabul etmemek
hayatın gerçeklerine uymaz dedim. çünkü yalnızlıkta hayatın gerçeği.
insanlar ayrı ayrı yaratılmış. insan sosyalliğide yalnızlığıda sevmeli.
her iki durumuda sevmeli. ruh sağlığı açısından diyorum.
yalnızlıktan sıkılmak sorundur.
doğru ve gerçek olan budur. bunun neresi yanlış?

@__Uzakoll_
insan kendini sadece yalnızlığada sadece sosyalliğede mahkum etmemeli.
bunu demek istiyorum.