Yaşamaktan sıkıldım neden hayatta her şey çok zor?

İngilizce kursuna yazıldım boş durmayim diye ama anskiyetem kaygım çok fazla benim ya yapamazsam öğrenemezsem diye korkuyorum ailem çalışıyor ve ücretini onlar ödüyor yapamazsam çok mahcup olurum 😨

Umarım öyle olur ya ben hemen pes ediyorum ne yazıkkı üniversite okumayı zaman kaybı olarak görüyorum en azından dil öğrenmek için bir adım attım sil baştan B-2 seviyesi alabilirsem işime yarar diye düşünüyorum belki İngilizce öğretmenliği falan okurum ama dediğim gibi çok çabuk pes ediyorum özgüvenim düşük olumsuz bakiyorum çoğu zaman

İşimde lazım olacak İngilizceyi bilsem yeter kendimi ifade edebilsem ingilizce sorulara cevap verebilsem rahatlıkla cümle kurabilsem bana yeter bunun üzerinden bölüm seçerim farklı şeyler denerim ben öyle düşünüyorum yeterki öğreneyim dili

İngilizce öğrenmek bir hobi olmali ders gözüyle bakılmamalı ikinci bir dil öğreniyorsunuz gurur verici bir olay bence ama bir ingiliz ya da Amerikan aksanı ile konuşabilir miyim kelimeleri ezberlerim ilk başta daha sonra hocalarımla pratik yaparım konuşuruz kursta Netflix yabancı dizileri izlerim alt yazı olarak ingilizce kitap okumaya çalışırım ( bence bu çok zor) öyle yani

İnşallah ya emeğim boşa gitmez kendimi biraz kasıyorum çünkü bugüne kadar tam anlamı ile basardigim bir şey yok başarı geldikçe özgüvenin artar.

Bir anlık heves geliyor sonrasında o istek ve hevesi kendimde göremiyorum her zorlandigim konuda pes ediyorum moral motivasyon kalmıyor yapamayacağımı dusunuuorum

Bana söyle diyende var sen aslında çalışmak istemiyorsun önüne hazır gelmesini bekliyorsun diye ben biraz tembelliği seviyorum ama tembelliği alışkanlık haline getirdim bu durumdan kurtulamıyorum çok çabuk yoruluyorum odaklanamıyorim

Bir iş yaparken yapamamaktan korkuyorum çocukluğumdan beri olan bir şey bende mesela elim yakışmaz kavrayamam bir işi kendimi suçlarım öyle yani

Özgüven sorunu yaşıyorum maalesef kendimi kastigim çok belli oluyormuş bir konuyu dinlerken hoca bir defa anlatıyor ya ya anlamazsam diye kendimi sartlandıriyorum Aksanı ile konusamazsam ya sınavda kalırsam cümle kuramiyorum şuanda A-1 bile değilim endişeliyim ogrenemem diyebdersler başlamadı daha ama birebir özel ders aldım bugün * is are ile başladık

Her inanan istedigini alamıyor maalesef kendime güvenmem için birşeyleri basarmam lazım ingilizce kursu benden 4 beceri istiyor okuma yazma anlama cevaplama bunların hiçbir bende yok sınıfta kalırım 6900 TL boşa gitmesinden korkuyorum aileme mahcup olurum utanırım yüzlerine bakamam başaramazsam büyük risk aldım bence ve basaramiycam gibi düşünüyorum tedirginim bu yuzden

Hatta parayı ödeyip gitmemeyi düşünüyorum biliyormusun çalışırım iki ayda ailemin oarasini geri öderim iki ay kurs için çalışmış olurum problem değil.

Çünkü kursnile aanlastiktan sonra içime pişmanlık düştü anlasirkende tedirginim zaten ama bir anlığına imzaladım işte

Sanmıyorum ben kendimde sevmiyorum pek

22 yasimdym çalışmıyorum her şey yük gibi geliyor bana yemek yemeye üşeniyorum bende çalışabilecek para kazanabilecek potansiyel yok.

3-5 ay oldu sadece garsonluk insanın canını çıkarıyorlar.

Bana her şey çok zor geleiyor çünkü bir insan okuldayken o kadar dersi ve konuyu nasıl yapıyor ben daha ingilizce kursu baslamadan oaarasini ödeyip gitmemeyi düşünüyorum 0parayi çöpe asttim yani 4 beceri istiyormuş ben hayaatta yapamam

Evet

Evet öyle

Ben sorumluluk almaktan kaçan biriyim ne yazikki çok çabuk mor motivasyonumu kaybediyorum dün ingilizce ogrenmeye hevesliydim bugün değil mesela boşu boşuna masraf yaptım gibime geliyor.

Valla ben ölmek istiyorum

İnsaat ya da bilgisayar mühendisi ve dil öğrenmek ama bunlar benim için sadece hayal olarak kalıcak

Şu hayatta bir tane yeteneğim yok benim becerebildiğim bir tane iş yok ehliyet almak dışında

Çünkü hicbirsyeye yatkın değilim

Deneyerek basarız olmak daha kötü daha çok yipraniyorsun ben seviyemi biliyorum pişman olacağım şeyleri yapıyorum hep

Ön yargı değil bence kendimi biliyorum sadece

Algılama ve kavrama kabiliyetim yok.

Hayır lise mezunuyum

Üniversite için yaşım geçti 22 yaş geç kaldık artık hemde ben matematik yapamadığım için mühendislik falan kazanan boş bölüm olanın faydası yok dil kursuna para ödeyip gitmiycem galiba.

Oda olabilir ama genellikle bitkin ve yorgun isteksiz oluyorum tükenmişlik sendromu ve depresyon yaşıyorum bence

Yaptığım her hata bana zararı ile geri dönüyor boşu boşuna 7000 TL çöpe attım mesela gitmiycem kursa hem 7 ayim param çöpe gitti çalışmak istiyorum işimde yok.

Planım yok benden olmaz yani bu saaten sonra iş bulamıyorum zaten okul desen mat yok İngilizce yok ölmeyi bekliyorum sanki

Hayır

Hayır ilgilenmedim hiç

Satacak birşeyim kalmayınca ne yapicam?

Sadece 1 aylık taksitini öderim kursun o sattigimla işim yok gücüm yok borca girdim gereksiz yere neyime güvenerek acaba ben aileme zarardan başka bir şey değilim :( 22 yaşındayım elimde mesleğim yok SSK borcum bile çıkmış daha sigortam yapilmadi benim oldureyimmi kendimi ya

Bir hiç için borca girdim ona yanıyorum madem gitmeyecem neden sözleşme imzaladım canım kafam işte ben böyleyim aptalim işte İngilizce değil kendi ayakkabımı bile baglayamam ben bağlayamıyorumda zaten o derece zekan yoksunuyum iş arasam iş yok zaten bu gidişle kendime zarar vericem

Benim sonum kötü olacak

Uygulama bana bir şey kazandırmaz bana iş lazım iş guzelbir iş istiyorum sadece maaşı fazla olmasın saati 7-8 saat olsun ona razıyım ben

Ankara

Birşeyler satmak istemiyorum aksine giyecek kıyafetim yok para biriktirip almaya çalışıyorum.

Durum kötü hep böyle gidecekse bir kaç yıla bunalima girip intihar ederim

Abrtmiyorum kaç tane insan atanamadi diye intihar etti çünkü psikolojileri bitti umutları bitti hayatı ölmekten daha ağır bir şey olarak gördüler

Ne gibi seyler

Herbgun evdeyim dil kursu daha başlamadı canım çok sıkılıyor işte yok ümide bitirmedim nenyapicam bilmiyorum kafayı yerim ben yaaa

Gerçekleri kabul etmek daha doğru degilmi herkesin bir kapasitesi vardir bende yok bu kapasite kabullenmemek sadece kendini kandirmaktir

Ok

Bir tek sağlığına şükredilmeli gerisi şükür edilecek gibi değil.