Neden her insan gibi benim arkadaşım yok?

İnsanın hiç arkadaşı olmaz mı? Garip bir durum ama benim yok işte. Hayatının her anında ;cafelerde, parkta, yolda her yerde arkadaşlarıyla gezen insanları görünce kötü oluyorum ve içimde burukluk oluyor. Dışarıda arkadaşlarıyla takılan insanları gördüğümde her defasında yarama tuz basılmış gibi oluyor. Zamanla bulurum umuduyla yaşıyorum. Yaşım 19 ve bu yaşta bulamadıysam ne zaman denk gelecek bilmiyorum :( Şimdi bir şekilde idare ettim diyelim ileri içinde kaygılarım var. Neden derseniz düğünde olsun asker uğurlamasında olsun, bu gibi organizasyonlarda herkesin arkadaşı oluyor benim olmayacak Akrabalarım ve evleneceğim kız hakkımda içe dönük anlaşılması zor biri olarak görecekler. Bir akrabamız samimi olduğun arkadaşın var mı diye sordu ve ben içim acıyarak yalan söyledim. Bu yüzden aileme asker uğurlaması gibi şeyler istemiyorum dedim ama annem özellikle her ne kadar kabul etsede hayalinin olduğunu düşünüyorum:( Düğünlerde damadın erkek arkadaşlarını oyun alanına çağırma vs durumlar oluyor. Benim sahneye çıkacak kimsem yok. Acı bir durum yalnız olmak. Bizim varda ne oluyor demeyin. Dışarıdan bakıldığında basit gibi gözükebilir ama 19 yaşında biri için çok zor ve ağır bir dert. Benim şahsi fikrim bu şekilde. Burada kimse arkadaş bulacak değil ama nasıl edinebileceğim hakkında fikir verirseniz sevinirim. Bu konu hakkında psikoloğunda yapabileceği bir şey yok bana göre. İletişimsel problemlerim yok. 😔😔