Merhaba! Eğer böyle bir ahlakın varsa şu söze kulak ver rahat et, başkalarının hayatına karışmamak karışmaktan daha kolay. Bunu anlamayacak ne var bilmiyorum, yahu bırak ne hali varsa görsün de geç sana ne milletin ne yaptığından. Gerçekten, “Başkalarının hayatına karışmamak çok mu zor?”
Kimsenin hayatına karışmıyorum ama tavsiye veririm. Eğer gideceği yol o insana zarar verecekse, eğer sonunda üzülecekse tavsiyelerde bulunurum. Çünkü kimsenin üzülmesini istemem. Şöyle düşün ben bir yerden dönerken başkası gidiyor ve yolun sonunda ateş var. O ateşin onu yakacağını bildiğim için gitmesini istemem. Bir insan hata yaparken, onu üzecek bir şeye adım atarken onu uyarıp, karışmamak daha saçma bence. Bahsettiğiniz şey giydiği kıyafetler falansa haklısınız. Ama herkes hayatta farklı tecrübeler yaşıyor insanların bunları benimle paylaşması, aldığım bir karardan dolayı kendimi ateşe atma ihtimalim varsa karşısın isterim.
Ben yalnızca değer verdiğim insanların hayatı hakkında onlar isterse yorum yaparım gerisi onların bileceği şey karışmam ve karışmasından nefret ederim.
Kendi yapamadığımızı başkalarından sormaya, insanlarla ilgili hükümler vermeye o kadar alışmışız ki... Konu başkaları olunca hepimiz profesör kesiliyoruz. Herkes kendi hayatından sorumludur, başkalarına bu konuda söz hakkı düşmez. Haddini bilmek gerek.
İnsanların hayatını bilmeden konuşmaya, falanca şunu yapıyor dinsiz demeye, empati yapmamaya o kadar alışık ki bizim insanlarımız. Üzücü yani, çok üzücü.
Ulan senin hayatın b*ktan olmasa bana karışacak vaktin olmaz. Ayrıca senin dediğini yapsam senin hayatın gibi benimki de b*k olur o yüzden s*ktir git. Diyesim var böylelerine
Zeki insanlar başkalarının hatalarından bir şeyler öğrenirler. Birisi gelip sizi sevdiği için deneyimlerini anlatırsa tavsiyem uygulamayın ama dinleyin.