Çok sıkıldım fakat haksız mıyım?

Hepsine tek tek cevap vereyim. Öncelikle, eşimin de ilk evliliği. Çocugumuz yok zaten cocuk düsünmemeye basladım... Komşu var ama yasıtımız hatta ama görüsmüyoruz esim hastalık var bosver diyo iyice bunaldım, benim kendi görüstüğüm kız arkadasım var ama su an tatilde yani uzun süredir orada... Hobi olarak kitap okuyorum baska edinebileceğim birşey su an bulamadım. Kursa baslamıstım full kadın olunca bıraktım cünkü sıkıldım yasıtımı bulamadım. Eğer bunlardan birisi olsa en azından evet kafamı mesgul edebilirim

Çocuk düşünmeleri doğru mu sence? Baksana kız nasıl bunalmış.

Cocukla daha cok kafayı yersem diye korkuyorum. Şimdi şöyle anlatayım ben evlenmeden önce de cok sosyal bir insan değildim samimi görüstüğüm 1-2 arkadasım vardı ama en az 2-3 günde bir beraber kahve içer takılırdık. Kız arkadaslarımla ya da kendim hic tatile cıkmadım, ilerde esimle cıkarım gezerim eğlenirim diye düsünüyordum ama nafile... Kendi de baya üsengeç birisi. Esim evde değil, her yerde kararları kendi alır... Ailesi bile o ne derse yapıyor, ben yapmıyorum her istediğini o ayrı. Yapmayınca, ya da laf söyleyince annesi bozuluyo hemen, onlarda oturmak istemediğimde ya da girmek istemediğimi belli edince hemen bozuluyo ya sanki ben mecbur muyum dimi? Gitmek istemeyince esim bile bozuluyo ya valla az kaldı kafayı yememee

Esim baska yere taşınmaz ailesi zaten ailesever birisi hep bir arada olsun ister esimin uzaklara tasınması zor

Anladım canım. Yani eşinle konuş güzel bir şekilde. Anlat ama öfkeyle değil işte birlikte vakit geçirmek istiyorum seninle felan de.

Eşimin haberi olmayacak terapistten

Sanmam öğrenmez

Evet. Malesef, alışırım diye düsündüm ama yok

Yok ya yine aynı olurdu bence

Eşimle konustum hallettik bu sene onlarla son tatilimiz

Teşekkür ederim

Zaten olması gereken buydu ama değil mi