Annemin evlenmesine izin vermeli miyim?

okumayı denedin mi? O kadar yanlızım ki ölsem mezarıma gelecek 2-3 arkadaşım var onlarla da merhabadan öte muhabbetime izin vermiyorlar, ne arakdaş edindiysem sevmediler.

Anlasanıza beni ölsem kimse farketmez lan kimse, kimsem yok benim.
Aynı acıları oda çekicek hakettiğini ödeyecek

hayır üstlü altlı akrabamız var, nenem ben annem var tabii dedemde

Size ne anlatsam boş. Koruyor diye diye etrafımda kimse kalmadı, keşke doğumda ölseydim, keşke beşik üstüme düşseydi şu durumda olmasaydım. Bunu isteyecek kadar ne yaşamış olabilirim düşnün. Canı cehenneme öbür dünyada buynun hesabını soracağım ondan onun zebanisi ben olacağım

Ulan bir kere lan bir kere, sürekli laf atmama rağmen gelip , içinden gelip herkesin ortasında oğlum desin bileğimi keserim. Yok artık empati. Yoruldum.

İnsan yaşayarak öğrenir yaşayarak. bunu kimse anlamıyor. Bir arkadşaın olur onun para avcısı olduğunu ancak tecrübe edinerek öğrenirsin, iyi olduğunu ancak tecrübe ederek öğrenirsin. Kimsenin üzerinde iyi kötü yazmıyor. Sizin mantığınıza göre kimse kimseyle konuşmamalı, "ya kötüyse" diye hep karamsar düşünülmeli

sarılmak mı? güldürme abla ya. Ben bazen sevgiye susayıp kendim sarılmasam onun aklına bile gelmem.

Aşırı korumacaılar, cahiller, eski kafalılar ben hepsinin tam tersiyim. Ya evlatlığım ya evlatlığım başka açıklaması olamaz. Annemin sütünü bile içmemişim ben oradan belliymiş ne olacağıımız

şu an ne yapıyor, Oturmuş müge anlı izliyor youtube da. Çünkü işten geldiğinde en büyük derdi o olur.

Ben okuldan geldiğimde nasıl geçti diye sormaz fakat sınav zamanı hesap sormasını her sınavımı takip etmesini çok iyi bilir derskolik kadının teki

Öyle bir şeyi istesede yapamazdı zaten izin verirler miydi yapmasına. Biz nenem ve dedemgille hiç ayrı değildik ki, bizim arka sokakta nenmgil, yengemgil, teyzemler, kendi sokağımızda da bir teyzemiz daha vardı. Aile içiydi yani yabacı yere gitmemiştik.

Ayrıca ben neneme karşı hiç böyle değilim onu ne yapıcaz.
Annem işteyken ben nenemle kalırdım, annem işten geldiğinde bile gece gece neneme gidiceğim diye ağlardım, annem derslerim düşmesin diye oyuncak almazdı, 90-95 aldığım sınavdan niye 100 değil diye kızardı. Bir sınavda 15. falan mı olmuştum kızacağını bildiğim içn uyumuş numarası yapardım, geldi tuttu yakamı kaldırdı bi daha olmasın gibisinden uyarılar tehditler falan filan, daha kaç yaşındaydım sanki max 6. sınıfımdır.

Ben anne olarak nenemi biliyorum nenemi. Bana gelip "işte çalışıyor yorgun kafasını dağıtıyor" demeyin, o zaman bütün çalışan kadınların çocuklarını sevmemeye hakkı var yani bunu mu diyorsunuz. Ya bakın anlamadığınız nokta şu. Bu kadın sevse bile bana göstermedi benim ne düşünmemi bekliyorsunuz. Benim nenemle hiç böyle şeyler olmadı. Annem kızardı nenem severdi, annem oyuncak almazdı nenemle gizli gizli alırdık, dışarı çıkıp oynamama izin vermezdi nenem bırakırdı.

Şimdi söyleyin bakalım, Sınavlardan düşük almak, oyuncak almak, dışarıda arkadaşları ile oynamak bir çocuğun hakkı değil mi?

Çocukluğumdan beri içimde yok onu sevmek bakın bunu içimde birikmiş olan nefretle söylemiyorum. Yeminle yok içimde yok. Anne sevgisi ya da çocuk sevgisi varsayılan olarak anne veya çocukta bulunur. Sonra yaşanılan durumlar ve olaylarla bu içimizdeki dışımıza vurur. Ben sadece olumsuzluklar ve kısıtlamalarla yaşadığım için dışarı çıkmadı o içimdeki sevgi. Annemden başka herkese anne diyebiliyorum. Teyzeme beni evlatlık alsın diye şaka yapıyorum ama gerçekten istiyorum. Gözümün önünde neler neler yapıyor çocuklarına. Annemin arkadaşı çalışıyor aynı yerde çalışıyor bizim ön sokakta oturuyor, bakın o kendisi söylüyor bende sevgimi gösteremiyorum diye fakat 3 çocuğu var üçüylede iyi anlaşıyor. Halini anlıyor, dertlerini biliyor, onları sıkmıyor, üstelik 3 ü de kız çocuğu ve birisi üniversite bitirdi galiba ve anemin arkadaşınında kocası ile arası ultra iyi değil, içiyor kocası falan, benim hayatımın kopyasını yaşamışlar tek farkı ayrılmamışlar, keşke annem o olsaydı diyorum. Hadi buna da bir kalıp bulun. Anne her zaman haklıdır mı diceksiniz, her anne sever mi diceksiniz ,

Kısıtlamalar belki sevdiğini kanıtlıyor olabilir. Fakat benim nefretimi arttırmaktan başka hiç bir şeye yaramadı. Kaç defa yalvardım beni bi salın liseyim artık diye, kimse dinlemedi. Kardeşim dediğim insanlar bana acır hale geldi. "Hapisten ne zaman çıkıyorsun" diye şakalar yaptılar.

Sizin anlamadığını nokta tam şu. Sevdiği için kısıtlıyor. Hayır efendim ne sevgisi derslerim düzelsin de hayatım onun istediği gibi olsun diye kısıtlıyor. Oyuncak kısıtlaması niçin sizce derslerim düşmesin diye, dışarıda gezmemi istemiyor niçin, derslerimle ilgilenmem için. Arkadaşlarımla görüşmemi istemiyor niçin, çünkü onlar meslek liseli, notları iyi değildi öncelerden bende öyle olmayayım diye.

Bir mağazada bile kıyafet seçimini o yapıyorsa 18 yaşına bir kaç ay kalmış biri hala kendi seçimlerini kararlarını uygulayamıyorsa orada bir sorun vardır.

Bu çocuk Asosyal kalmışsa, kafası 18 yaşında sesi kaldırmıyorsa ve bütün hayat enerjisi solmuş, "sadece ölüm kurtarır" kafasında sessizce ölümü bekliyorsa o çocuğun hayatında bir sorun vardır sorun.

Ben kızları sevgilim olsun hava atayım diye istemiyorum biliyor muısun, Beni seven biri olsunda her dakika sevgisini göstersin diye istiyorum.

Annem benim için çalışmış muhabbeti çok yanlış bir bakış açısı. Bunuda hep benim yüzüme vururlar. Şimdi gel abla seninle mantık yürütelim

1. Annem, nenem ve dedemin evinde yaşadı, dedem çalışıyor sadece ve o maaş bize yetmez haliyle.
2. Evde çalışacak başka biri yok.
3. İnsanoğlu her zaman çalışmaya muhtaçtır.

Annem bu konuyu açtığında "ben senin için çalışyorum" dediğinde cevabım şu olur. "hadi çalışma" ve orada kitlenir iki sövüp gönderir. Neden çünkü ben olmasam bile çalışmaya muhtaç ki annem dana ben dünyada yokken de çalışıyordu. Yani çalışmasını gelip bana o senin için çalışıyor diyerek yoğuramazsınız.

Ben ondan okul dışında harçlık almıyorum. Birkaç ay önce Bakkala gittiğimde 1 lira kaldı ona cips falan almıştım azıma etti , la 1 lira 1. 2 gün önce 50 kuruş istedim. "beni gördüğünüzde aklınıza para mı geliyor" diye atarlanıyor. Neyse verdi sonunda ama bide gelip 5 lira istesem kendimi yırtayım vermez. Üstelik asla onlara bir zararım yoktur, parasal olarak.

Zaten çok çok nadir ondan bir şey isterim. Bana şuralarda annesinden harçlık almayan tek bir adam gösteremezin benim yaşlarımda (ha çalışıyorsa başkadır tabii bana ona da izin vermemişlerdi)

Benim hadi gideyim yeni kıyafet alayım, hadi gideyim bir şeyler alıp takılayım arkadaşlarımla, hadi parti yapayım gibi dertlerim yok. Ben şu 2.5 tl lik hazır noodle ile doyan adamım günde 5 lira alsam rahat geçiririm günü. Aç kalmam ben yani

Siz beni anlayamazsınız ben anladım. Çocuk konusunda eğer hayatında onun kararlarına saygı duyarsanız, onu siz yönetmezseniz sizi sevicektir. Dersler konusunda yapmazsan döverim mantığıyla büyütmeyin özellikle. Veya şunu yaparsan kötüdür değilde bunu yap bu iyidir gibi büyütün.

Din konusunda bunu yaparsan cehenneme gidersin değilde, şunu yaparsan cennete gidersin mantığıyla büyütün yani çocuğu sürekli pozitif enerjnize maruz bırakın.

Bir şey istediğinde olmuyorsa ona nedenini anlatın, siz bir söz verdiğinizde siz sürekli soracaktır, sizde sakince cevabını verin.

umarım mutlu olursunuz ben olamadım siz olun bari

bu yaşadıklarım çok mu basit, ergenlik deyip işin içinden çıkılabilir değil mi

Sen kimsenin olmaması ne demek biliyor musun? Herkesin seni ezik görmesi, ortamlardan dışlanman, hiç bir konuda sana danışılmaması "zaten gelemez" diyerek çağırılmamak, arkadaşları tarafından acınacak bir kişi olarak kodlanmak ne demek