Zorla başım kapandı, bu hayatı kendime yediremiyorum?

Daha 6 yaşında çok çok küçük bir yaşta başım kapatıldı. 6 yaşındaki çocuk neden kapatılır? Kim baksın 6 yaşındaki kıza? Hiç bir şeyi anlayamayacağım yaşta olan bu olaya da baş kaldıramadığım için kapatılmış oldum. Aslında istememiştim çok ağlamıştım ama annem çok ısrar etmişti ve başımı kapattı.

Bu sadece baş kapatma da değildi. Renkli şeyler hiç giymedim. Mavi, beyaz ve sarıdan başka renk bana almazlardı. Hep pantolon giyerdim ve üstüne de tunik verirlerdi. Kısa kol hiç giymedim. Yazları herkes cıvıl cıvıl olurdu, şortlar rengarenk tişörtler giyerlerdi, kızlar saçlarını örerdi renkli tokalar takarlardı. Ben mavi başörtüm, mavi tuniğim ve gri bol pantolonumla gezerdim. Kızların saçı beline varırdı gene özenirdim. Saçlarımı hiç savurmadım. Hiç toka takamadım.

Oyun oynarken veya okuldayken hep utanırdım çünkü bir tek benim başım kapalıydı. Beni aralarına almazlardı, en geri sıradaydım ve 23 Nisan gösterileri vs. kutlamalarda da hep geride olurdum, çünkü herkes etek giyerdi. Ben o gıcık gri bol pantolonu. Başımı eğerek giderdim, sessiz konuşurdum, namaza da 6 yaşında başladım, çok içime kapanıktım, ailem hiç fikrimi almazdı, yobaz bir ailedeydim, utangaçtım. Bunun gerçek ben olmadığının farkındaydım ama susturulmuştum. Beni cehennemde yanarsın diye korkutuyorlardı...

Bu baskıların fazla olduğunu artık 10 yaşında anladım. Bir gün tüm pantolonlarımı aldılar. Etek giyeceksin dediler. Hiç istememiştim ama bir şey diyemedim. Upuzun bir eteği 10 yaşında giyer olmuştum.

Lisede de utangaçtım, herkesin sevgilileri vardı. Herkes okul çıkışı kankasıyla bir kafedeydi. Arkadaşlarında kalmaya falan giderlerdi. Ben hiç öyle bir şey yapmadım. 1 kere de reddedilmiştim.

Benim gençliğimi, çocukluğumu, masumluğumu çaldı ailem. Dini severdim kuran okurdum şimdi en son ne zaman dua ettim bilmiyorum. İyice uzaklaştım. Dua okuyasım hiç gelmiyor.

Sonunda başı kapalı, namaz kılıyor gibi görünen münafık gibi bir şey oldum. Üniversitedeyim şu an. Bazen aklıma açılmak geliyor ama sonra saçmalama diyorum.

Bunları hiç hak etmedim. Açık olsaydım namazım içten gelerek devam edecekti ve münafık gibi görünmeyecektim. Yaşadığım bu hayatı kendime yediremiyorum.