BABAM HAKKINDA?

Arkadaşlar selam. Artık gerçekten tükenme noktasına geldiğim için yazıyorum. Biz üç kişilik bir aileyiz. Ben, annem ve babam. Babamın pandemi öncesine kadar çok iyi bir işi vardı, pandemiden bir hafta öncesinde kendisi işten ayrıldı. Kendisi 50 yaşında. Pandemiden bu yana allahın her günü evde, önceleri annem ve bende kendisinin kalp hastası olması ve sigara kullanması nedeniyle çalışmamasını tercih etmemize rağmen allahın her günü bunu istediğimize bizi pişman etti. Bir insan bütün gün yatıp kalkıp telefondan okey ve tavla oynar mı ya? Geceleri çok geç yatıyor, sabah geç kalkıyor konuştuğu iki kelime de "ne yemek var" Evde sigara içmek mi dersiniz yerlere daima çer çöp dökmek mi ne ararsanız var. Uyardığmız her şeyi inatla yapmaya devam ediyor.50 yaşında adam 10 yaşında çocuk gibi elinde sürekli tel kimseyle konuştuğu da yok ergenler gibi oyun oynuyor. Hiçbir sorumluluk üstlenmiyor ne annem ne benim üstümde. Üstelik o kadar sinirli ki bize her günü zehir zıkkım ediyor. Ne zaman çalışmayı düşündüğünü, bir planı olup olmadığını kaç defa sorduk ama her seferinde bağırdı arıyorum görmüyor musunuz dedi ama yalan söylüyor, bir kere bile aramadı. Bize güzelce söylese insan gibi davransa artık çalışmayı düşünmüyorum falan dese ona bile razıyım ama zehir zıkkım ediyor her günü. Sabahtan akşama kadar evde oturuyor ne benimle ne annemle konuşmuyor. Çalışmaması, evde oturmasını geçtim bari iki gülümse iki bir şeye yardımcı ol dimi, iki gün iyi geçinsek üçüncü gün yine kavga çıkarıyor ya yemeği beğenmez ya tuzunu beğenmez. Artık buramıza geldi dayanamıyoruz. Eskiden takım elbiselerle gayet şık gezen, iyi paralar kazanan adam artık evsizler gibi giyiniyor. Üstüne üstlük kaç defa eline iş şansı geçti onları yine reddetti. Onu seviyorum ama tembelliğinden gerçekten bıktım ve hayatımda bu kadar tembel bir insan daha görmedim. Kimseye bir şey de söyleyemiyoruz çok utanıyoruz. Ne olur akıl verin ne yapalım biz?