Annemin gençliğimi çalmasi konusunda kendisine olan kızgınlığım hiç geçmiyor?

Merhaba gençliğimde annemin bana yaptiği hatalardan dolayi sinirim geçmiyor. Hele din konusunda resmen bıktırdı. O genç yaşlarimi daha güzel kaygisiz yaşayabilirken sürekli din düşündüm. Artık bu noktada boşvermişliğim var. Bir de heves ettigim bir çok şeyi yapamadim annemden dolayi. Ama napsin o da sürekli babam tarafindan kisitlaninca aynisini bana yapti. Bu yüzden öfkem geçmiyor naparsam yapayim. Kendisini seviyorum ama bu sinirimden dolayi bazen kızıyorum bu aralar çok kafa tutar oldum. Geçmisi değiştirmeyecek bildigim halde. Yazik babami çekti hala çekiyor bana elinde geldigi kadar iyi kötü davrandı. Ona bakinca gençliğimi calmiş gibi görmek istemiyorum ama engel de olamiyorum. Üzülüyorum böyle yapinca yüzündeki yillarin yorgunluğunu görünce. Napabilirim arkadaşlar? Kaderim benim elimde çabaliyorum bu yüzden ama gençliğimi çalmalarindan dolayi çok zorlaniyorum. Olana ölene çare yok...