Bir söz bırakır mısınız geceye?

Kadınsın. Bir yığın sorumluluğun var. Hele de evliysen. Ve çocukların varsa… Yuvayı dişi kuş yapar değil mi? Ah, yoksa çalışıyor musun bir de? Yazık sana. Kim bilir kaçta evde oluyorsun. Ev seni dinler mi be hatun? Yemek yapılacak. Ev temiz olacak. Canın varsa kendin temizle, paran varsa temizlet ele. Ne o? Giyecek birşey kalmamış mı? Yıka öyleyse! Ütüle. Ütület… Bütün bunları sen organize et. Buzdolabını doldur karınca kararınca. Yemek üret. Yedir. Sofrayı kur. Sofrayı kaldır. Bulaşıkları hallet. Sakın ola eve iş getirmeyesin. Yoksa bitersin! Anladım. Uykundan vereceksin. Sana zaten üç beş saat yeter.
İster evli.. İster bekar.. İster sevgilin olsun, ister olmasın. Kadın her zaman yalnızdır. Ve yalnız olmayı becerebilmek zorundadır. Kendisiyle mutlu olmalıdır kadın. Kimin yanında veya kimlerle yaşadığının hiç önemi yoktur. Önünde sonunda bir yalnızlık bekler kadını. Dolayısıyla, eğer neyle baş başa olduğunu kabul etmişse bir kadın; işte o kadın mutludur.