Evde olduğum zamanlar yemeği ben yapar sofrayı kendim hazırlarım. Çok severim yemek pişirip sofra kurmayı. Hatta sabah kahvaltılarında kimse hiç bir şeyime karışmasın diye erkenden kalkarım ki tek başıma yapayım her şeyi. Tabi eskidendi bunlar boşanmadan önce. Şimdi bütün sofralar yalnız ama hafta sonları aileme gidiyorum kalmaya onlara hazırlıyorum gene.
Boğazıma düşkünlüğüm yok Tuzu fazla yağı az vb gibi kavga sebebi arama çabam da olmaz, yemekte... Taze fasulye bulgur pilavı bol domatesli salata... Bu menüyü hazırlama becerisi olsun yeterli... Benim aradığım mutfak dışındaki vasiflari... 34 bedenli bebeksi yüzlü küçücük fındık kalçali sıfır basenli küçük memeli kalem etekli stilettolu gari...
Yani, tercih edilebilirliği daha üstte oluyor. Zamanında valide yetiştirdiği için yemeklerle ilgili sıkıntım yok çok şükür. Canım ne isterse dalarım mutfağa yaparım. Bence sende yavaştan yavaştan kendini alıştır derim. Mutfakla arası iyi olmayan bir kadın ileride evliliğinde illaki sorunlar yaşar. Sıkıntı yani. İnşAllah iki yumurta kırabiliyorsundur. 😀
Mutfakta iyiyim çok spesifik şeyler yapamam ama karnımı doyurur yemek hazırlarım. Nişanlımın çok hoşuna gidiyor bu konu yetişmeden kaynaklı önüme yemek beklemeyi sevmem biri hazırlasa bile yardıma gelirim.
Herkezin ayrı becerileri varken neden bunu yarışmaymış gibi düşünelim. Bu şekilde değerlendirmek yanlış. Bir çift, birbirinin hayatını ne kadar kolaylaştırırsa o kadar rahat olurlar