Çocukluk travmanız var mı?

Bir olayı anlatayım ilk okulun başladığım dönemlerdi mahallede saklambaç oynuyoruz (şimdi nerde o günler) bir minibüsün altına saklanmıştım ama tabi baya bi kaldım sonra anlamadığım bir şekilde araba çalıştı hareket etmeye başladığı yüzüstü yatarak kafamı kapatmıştım bi gülme sesleri duymuştum kafamı kaldırdığımda minibüs çoktan basmış gitmiş. Buraya kadar bir şey yok ama kendimi öldüm sanmıştım. Camilerde selalar okunurya hani cenaze felan derler yaşıyorum ama nasıl bir etki bırakmışsa camide her sela okunmasında benim adımı söylemesini bekliyorum. Benim adım geçmediğinde cezane sırası bana gelmemiş acaba ne zaman gelir diyordum. Artık tramva mı nedir başka bir şey mi demir bilemem ama bu olayı çok uzun yaşamıştım

bi sürü var, ama en çok etkileyen babamın annemi gözümün önünde dövmesi oldu. o günden sonra ne zaman saçımı dahi okşamak için el kaldırsalar gözümü kapatır olmuştum bu yüzden ilkokulda çok dayak yedim ve ortaokul lisede de öyle..

Yatılı okulda kaldığım dönem ikili ranzalar 12 kişi kalıyorduk tek odada bi sabah odada iki kardeş kavga eder iken çocuk kardeşini gözünü morartana dek dövmüştü aklımda hala acı bir tablo.