Annem ve ablam ile tek ortak noktam kan bağım?

Ben her başarısız olduğumda ablamın gözlerinin içinin parıldadığını gördüm. Düştüğümde kaldırmak yerine elalemden önce tekme atanlar hep annem ve ablam oldu. Ablam benim yaşlarımdayken dopdolu bir ergenlik geçirdi. Makyajina, giyim - kuşamına, arkadaşlarıyla gezmesine, sevgilisi olmasına annem engellemedi. Bazen iki söylense de bunlar sıradan atışmalardı. Ben bu süreçte ablama hep yardımcı oldum, onun kaçamakları için yalanlar söyledim nelerini bildim de sakladım. Ben o yaşlara gelince bırakın bu desteği renkli parlatıcı sürdüğüm için iğrenç imalara maruz kaldım. Telefonuma gizlice girip arkadaşlarımla hoşlandıkları çocuklar hakkında konuştuğumuz mesajları ss alip anneme anlatirimla tehdit edildim. Ben onun telefonun şifresini bilmeme rağmen böyle bir sey yapmamisken onun sinsice şifremi öğrenip gece ben uyurken her şeyimi öğrenmesi ben de stres bozukluğunu öyle tetikledi ki hayatımın şokunu yaşıyordum ki nelerini biliyorken onu bir kere bile tehdit etmemistim yazıklar olsun gerçekten gecenin şu saatinde şuraya neler yazdıracak kadar düşürdü kısacası ben ailemin bile bana yabancıdan bin kat daha iyi bir potansiyel düşman olduğu bu eve sığamıyorum intiharın esigindeyim ölmesem bile artık kafayı yiyeceğimden ölmeden o boyuta geçmem mümkün cidden fikrimden yatamadigim saatlerdeyim allah kahretmesin bunları anlatabilecek kadar güvendiğim bırak arkadaşı bir insan bile yok buraya yazdım sizce neden böyle ben son çocuğum napmis olabilirim hatam vae midir yıllardır bu böyle en ufak bir hatamda deliye dönüyor ablam kaç kere birbirimize girdik ben neden batıyorum gözlerine? kafa açtım biraz kusura bakmayin..