Annemle ne yapacağım?

Öncelikle ben annemin 2. kızıyım benden önce bir kız çocuğu olmuş bebekken ölmüş sonrasında beni bile isteye yaptılar, doğduktan sonra da beni büyütürsen bazı hataları oldu, küçükkende aşağılama lar vardı hatta ben 4 yaşındayken cinsel tacize uğradım ve annem 10 yaşlarıma geldiğimde bununla alay ettiği bile olmuştu hem utanıyor hem de dalga geçiyor ve gene beni suçluyordu, mesela benim suçum değilki sen çok yaramaz çocuktum napıyim kudursun bende adam seni parka götürsün diye verdim diye kendini gene savunuyordu, bunların dışında babam annemi 3. kardeşiminle doğumuyla birlikte aldatmaya başladı yaklaşık 20 yıldır başka bir kadınla aldatıyor annemi ve babamla boşanmalar çok komplike aile yapısı da, ben küçüklükten beri babamın aldatma konusunda annemi en çok koruyan ve babama karşı gelen oldum fakat yinede en nefret ettiği çocuğu ben oldum, kendi ağzıyla dedi ben seni sevmiyorum ablanı seviyorum diye, sebepleri ise işte dediğimi yapmıyorsun, şurayı topla burayı topla gibi günlük sıradan bahanelerle nefretini açıklıyor ama altta başka nedenler var, bir ufak not dış görünüşü bakışlarım kaşlarım gözlerim babama çok benziyor beni babamla da özdeşleştiriyor olabilir belkide nefreti ondan diyebiliyorum, çünkü benim başarılarını küçümsüyor ak desem kara diyor en ufak bir olayımla yarışıyor yemek bile yapsam ıyy senin yaptığın şey ağıza girer mi benim yemekleri mükemmel gibi laflar ediyor, geçen bana sinirlenip bıçak fırlattı şerefsiz falan diye hakaret ediyordu ama ablamı çok seviyor benim güzel kızım sen çok güzelsin o böyle şöyle canlı, sense onun kadar güzel değilsin sen soğuksun, hep haklısın illa dediğin olacak, sen çok mu değerlisin kendinizi çok değerli görüyorsun tarzında aşağılama lara devam ediyor anlat anlat burada bitmez bu arada annenle kaç kez sakincede konuşmaya çalıştım yok yine aynı siz evlat mısınız, pislik şerefsiz küfür kıyamet bana karşı

Yani aslında 3. çocuk oluyorsun sen ölen kardeşini de sayarsak. Annenin bu haline sebebiyet veren o kadar çok şey var ki hepsi iç içe geçmiş. Senden önceki kızın ölümüyle ilgili bir suçluluk duygusu mutlaka vardır annenin. Dışa vurmaz belki ama bende anneyim, annelerin suçluluk duyguları hiç bitmez zaten herşey normal bile gitse. Ayrıca sen bir bakıma ölen çocuğun yerini doldurdun diye de aslında kendine karşı duyduğu öfkesini ve suçluluk duygusunu sana yöneltmiş olabilir. Ve senden önce bir kardeşinin ölmesi sende de enerjisel anlamda bir borçluluk hissi yaratır. Sanki birinin boşluğunu doldurmaya gelmişsin ya da onun hakkı olan hayatı yaşıyormuşsun gibi ruhunda hissedersin bu değersizlik duygusunu. Ve evet babana benziyor olman bile tek başına annenin travmalarını tetiklemeye yeter. Annen çok ağır şeyler yaşamış ve en çok kadınlığından sınanmış. Anneliği, kadınlığı bir türlü beceremedim diyen biri var onun da içinde. Çocuğunu koruyamamış babana yetememiş. Anlıyor musun psikolojisini? Aslında savaşı sana karşı değil kendi içinde sürekli kendini aşağılayan tarafına karşı. Eğer her yönden becerikli akıllı ve alımlıysan bu da seni hedef seçmesine neden olmuş. Ablanla aranızda böyle bir fark var mı? Sen daha mı beceriklisin ve daha çekici? Babanın kendisine tercih ettiği kadınların kendisinde olmayan bir şeye sahip olduklarını düşünüyordur. Ve belki de sen de öylesin diyedir öfkesi. Onu sağlıklı normal bir anne gibi düşünme kafanda. Annen belirgin bir şekilde hasta. O yüzden lütfen onun söylediklerinin senin yüreğinde de kapanmaz yaralar açmasına izin verme. Geçmiş yaralarını şifalandırabileceğini de lütfen unutma. Annen hasta olduğunun farkında olur mu bilmem ama lütfen sen farkında ol. Sen kendi yaralarının bilincinde ol. Ve mutlaka buna çare ara.

Yorumunuz için çok teşekkür ederim evet annemin hasta olduğunun farkındayım fakat bir çocuğunu hedef seçip yıllarca ona işkence yapmamalıdır yaşadığın travmaları çocuğundan çıkaramazsın, annem benden hep destek gördü o sevgi vermediği halde ben ona vermeye çalıştım fakat o yinede reddetti artık ona karşı hissizleştim, yani benden önce ölen kardeşim doğum sırasında gelişen bir durumdan dolayı öldüve beni planlayarak isteyerek yaptı aslında benden sonrada 1 kardeşim daha oldu bu arada ve babamın annemi aldatmaya başladığı dönemlerde ama ona karşı öfkesi yok her ne ise evet dediğiniz gibi büyük ihtimal hayattaki başarısızlıkları aldatılma ailesi tarafından yetiştirilmiş tarzı annemi bu noktalara itmiş ama çözümsüz de değilmiş, ablamla beni sormuşsunuz ikimiz iki ayrı kutup gibiyiz ablam çocuk ruhlu heyecanlı aşırı konuşkan olgun davranışlar sergilemez çoğu zaman ve hiçbirşey ciddiye almaz ya da almıyor gibi gözükür ve nabza göre şerbet verir ben ise çok ciddi yapılı problemlerin üzerine giden ve birşey oldu mu direk su yüzüne çıkarıp insanın yüzüne vuran bir karakterim daha sert diyebiliriz, ne ise onu söylerim, bunların dışında ablam çok güzel bir kızdır, ikimiz içinde güzel derler, ablam şu an işsiz ama önceden ünlü bir otelde departman müdürüydü bende şu anda Türkiyen in en büyük eğitim kurumunda öğretmenim aramızdaki yaş farkı da 7, ama annem yinede beni aşağılar sen hiçsin, çirkinsin sen nesin bir öğretmen parçası demişliği bile var Mesela kendi küçüklük hayali öğretmen olmak idi şimdi inkar ediyor ben öğretmen olduktan sonra, ben hiçte bile öğretmen olmak istemedim, o ne ki? Biz öğretmenleri bizim dönemimizde küçük görürdük, gibi laflar söylemeye başladı, zümre başkanı olucam o ne diyor aman diyor kendimi geliştiriyorum diyor ki pöfne yapıyorsun bu hayatta herkes ilerliyor evleniyor, sen öyle evde ne iş yapıyorsun diyor daha neler neler anlat anlat bitmez işte bizim anne kız ilişkimiz maalesef böyle,

Ayrı evde de yaşadım, çözüm değil ki hayatımın hep bir parçası olucak, ne yapabilirsin anne atsan atamazsın satsan satamazsın, merak ettiğim neden böyle yapıyor, nefret dolu bana karşı