Ölüm denen o duraktayım , neden denk gelmedik?

Bugün şairin bir dizeleriyle söze başlamak istiyorum , 'Ölüm bize ne uzak , ne yakın bize ölüm , ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm' diyor şair. Dün siz rahat rahat uyurken ben 101. Asena Filo ile birlikte operasyona çıktım. 00:40 da çıktığım operasyonum , saat sabah 7 de sona erdi , 2 kez yakıt ikmali yaptık. Operasyonda ölümden döndüm , yanımdan füze geçti , kolay sanıyor demi bazıları askerliği? hiç bir b*k yapmıyor yatıyorlar diyorlar demi? Ahahah siz yatağınızda rahat rahat uyurken biz gökyüzünde canımızı feda ediyoruz , siz akşam yemeğinden sonra çayınızı içerken biz operasyondan geri döneceklermi diye düşünüyoruz , siz akşam dışarda gezerken biz 5 saat sabaha kadar nöbet tutuyoruz. Askere gitiğinizde emin olun beni daha iyi anlayacaksınız :) Biz kahramanlığımızı masa başında kalemle değil kanla yazdık kanla !
Ben şehit düşersem ne olucak? ondan bahsedelim.
Beraber operasyona çıktığım adam telsizinden Haberimi verir 'Toprak Üsteğmenin uçağı düştü' Susar filodaki herkes , Sabah Ailemin yanına gider Binbaşım , yanında bir ambulans. 'Oğlunuz Şehit Oldu' demesiyle annem yere yıkılır , babam belli etmez üzüldüğünü ağlar ama bir köşede. Ablama haber verirler akşam. 'Kardeşin Şehit Oldu' Ablam gelir , defnederler beni. Türk Hava Kuvvetlerinin yarısı orda olur , haberlere çıkarım sonra 'Türk F16 düştü , 1 şehidimiz var' derler. Bütün Türkiye duyar artık şehit olduğumu. Eski kız arkadaşıma haberimi verirler..
'Adlarımız vatan için zorluklara dayananlar , sakın ola arkamızdan kimse öldü demesin , ölümsüzlüğü tatı çünkü isimsiz kahramanlar..'
Soruyorum size ; Ben şehit düşsem ne yapardınız?