Bu vicdan azabından nasıl kurtulurum yalvaririm bir akıl verin?

Ben çok içe dönük biriydim cocukkende şimdide. Annemden başka hiçbir arkadaşım dostum sirdasim yoktu. Aile yapımız
babamdan dolayi düzensizdi. Butun Öfkemi nefretimi kinimi mutluluğumu herseyi içime atarak orada yaşayarak büyüdüm. Normalde sessiz sakin bir insanim. O gün bir anlık öfkeyle oldu herşey ne yaptığımı bilemedim. Ellerim kirilsaydi da yapmasaydim ama çok geç artık. Ne yapsam annem geri gelmez ne yapsam benim bir katil olduğum gerçeği de değişmez. Bu vicdan azabından kurtulamam. Gece gündüz biran olsun aklımdan çıkmıyor. Evin her yerinde anilarimiz gözümün önünde canlanıyor sesleri kulaklarimda cinliyor. Cildiracak gibi oluyorum. Lamba kapalıyken uyuyamiyorum korkuyorum.

Bir anlık öfkeyle oldu. Ben çok içe dönük birdim. Annemde başka arkadaşım dostum sirdasim yoktu sosyal hayatım yoktu. Herşeyi içime atarak büyüdüm. Yılların öfkesi biranda taştı o an inanın ne yaptığımın farkinda bile değildim. Ama ne olursa olsun hiçbir gerekçe benim bir anne katili olduğum gercegini değiştirmez biliyorum hiçbirşey vicdan azabimi da dindiremez. Oyüzden değil sen sokaktaki köpek bile benim yüzüme tükürmeye tenezzül etmez.