Dertleşmeye ihtiyacım var beni anlayabilecek biri?

Yardım edilecek değıl sadece dinleyip anlaşılmaya ihtiyacım var yargılanmadan

Küçük yaşta farklı kişilerden tacize uğradım toplamda aynı olayları 5 kere farklı kişilerden defalarca yaşadım 4. de 18 yaşımdaydım lise sonda o zaman bunun benim kaderime yapışan bi türlü kurtulamadigim bi lanet olduğunu düşündüm artık çok agir gelmeye başlamıştı evdeki huzursuzluklar kimseye anlatamadigim olaylar gelecek korkusu sonra her şeyi bitirmeye karar verdim

Sonra tesadüfen ben herşeyden vazgeçtiğim bi anda bi çocukla tanıştım 1 gün 2 gün derken ona güvenmeye başladım sadece son yaşadığım olaydan bahsettim bilmeye hakkı oldugunu ilerleyeceksek bunu bilmesi gerektiğini düşündüm gizleyemezdim sonra bana anlayış gösterdi ilişkimize devam ettik

Onu ilk tanıdığımda durumu pek yoktu ailesi ilgilenmiyo yanında durmuyordu o benim elimden tutup kaldırmış bana umut vermiş ti sonra bende onun elinden tuttum ona destek oldum maddi manevi her anlamda ilk önce güzel bi iş sonra tüm borçlarını kapatmasına yardım ettim hep ben yönlendirdim bunu kucumsemek veya aşağılamak için söylemiyorum sakın yanlış anlaşılmasın ama şuanda borçsuz kafasının rahat olması, askerlik derdinden kurtulması, giyimi kuşamı, haraketleri , çevresinin saygın davranması herşey benim sayemde sonra benim işime karışmaya başladı olay çıkardı onun yüzünden işten ayrıldım arkadaşlarımdan vazgeçtim tamamen kendimi ona adadım

Evlenecektik herşey bugün ve geleceğimiz içindi tüm bunca çaba

Ev alacaktık araba alacaktık sonra sade bi nikahla hayallerimizi gerçekleştirecektik ben tüm geleceğimi ona adadım son 1 seneye kadar herşey çok güzeldi birbirimizi çok seviyoduk her daim birbirimizin yanındaydık evet belki komik gelebilir yaşımız küçüktü ilk tanıştığımız da ben 18 o 19 yaşındaydı ama ikimizde çok olgunduk önümüzdeki maddi engelleri aştıktan sonra zamana ihtiyacımız vardı sadece

İlişkimizin 5. Ayında onunla kavga ettik biraz alımlı ve dikkat çeken bi kız olduğum için çok fazla ilgi görüyodum çalıştığım avm deki insanlar sürekli konuşmaya çalışıyorlardı o da bunun farkında oldug u için kıskanıyordu

Haklıydı da ben olsam bende kıskanırdım. Her gün işe o bırakır işten o alırdı. Bi gün iş çıkışı kafamızı dağıtalım içelim dedi o sıra borçları vardı bende çalıştığım için fazla vakit geçiremiyorduk bende tamam dedim

O gün çok yağmur yağıyordu arabada oturmuş sohbet ederken konuyu erkeklere getirip kavga çıkarmaya başladığını fark edince olay uzamadan kapatmaya çalıştım eve gidelim yorgunum dedim dinlemedi sonra sesini yükseltmeye başladı o gün onu orda tanıyamamıştım beni kaybetmekten koltuğunun farkındaydım ama bana güvenmediğini sezdim ve o halinden korktum

Her ne kadar sakin kalıp konuyu kapatmaya çalışsamda ne dediğinin farkında olmadan konuşunca benim de sabrım tükendi orda kavga ettik ve bitti diyip indim

Sonra pesimden gelmeye başladı dinlemedim atladım taksiye ayrıldım

O tavrından o kadar korkmuştumki Her şeyi bitirmeye karar verdim tüm fotoğraflarımızı sildim heryerden engelledim

Ama o sürekli yanima iş yerine aileme gelip sürekli karşıma çıkıp konuşmak özür dilemek istiyodu

Saplantılı olmasindan daha çok korkmaya başlayınca avm den bi çocuğun ilgisine karşılık vermeye başladım beni başkasıyla görünce vazgeçer ümidiyle evet yanlış bi hareket biliyorum fakat başka çarem kalmamıştı bu arada aileler de tanışıyordu

Sonra sırf beni kıskandırmak için arkadasinin arkadaşını koluna takip iş yerime gelmiş ama benim mesaim bittiği için görmemiştim o sırada eski bi arkadasimla oturuyoduk ve iş yerinden arkadaşlarım bana fotoğraf atınca dünyam başıma yıkılmıştı ağlamaya başladım arkadaşım dediğim çocuk beni teselli etme ayağına taciz etmeye başladı her ne kadar karşı koymaya çalışsamda gücüm yetmedi ordan nasıl çıktığımı dahi hatırlamıyorum o akşam sadece sokakta ağlaya ağlaya yürürüm hiç durmadan

Sevgilimle oturduğumuz bi merdiven vardı kendimi orda buldum ve onu cagirdim hemen geldi ama ben kendimde bile değildim ağlamaktan konuşamıyo kafami kaldiramiyodum nasilki onun sesini duyduysam ona sarılıp ağlamaya devam ettim kendimi hiç o kadar güvende hissetmemiştim

Herşeyi anlattım ona yine o kadar çok guveniyordum

Ama ilişkimiz orda da devam etmedi istemedim

Sonrasında benimle barışmak için arkadaşlarını araya soktu ailemden medet umdu sürekli gelip konuşmaya çalıştıkca karşılık bulamadığında son çare kendine zarar vermekte buldu

Ablam hastanede çalıştığı için o yardım etti tutanakla uğraşmamak için ve tabi bana kendisinin yaptığını degil kavga ettiğini orda olduğunu söyle di ben bunun gerçeğini kendi kendine yaptığını sonradan öğrendim

Ailesi bilmesin diye bizde kalmaya başladı annemle araları çok iyiydi ben işten gelmeden yemek yemez beni beklerdi ben gelir yedirir ona bakardım canı sıkılmasın diye iskambil oyunları oynar dim ayrı olamama rağmen onunla ilgilendim sonra konuştuk bana çok yalvardı herkesi sil tekrardan beraber olalım falan bende en sonunda yenik düştüm kabul ettim onu sevdiğimi o da biliyordu

Sonra seneler geçti kavgalarımız artmaya başladı zamaninda başkasıyla konuşmamı hep yüzüme vurmaya kalktı artık o eski çocuğu göremiyor olmuştum en son çok basit bi kavga ettik konuşmadık 2 gün

Herzamanki kavgalarımız diye düşünürken başka biriyle konuştuğunu öğrendim

O kadar senelerimiz geçmiş her koşulda beraber olmuşuz herşeyin üstüne sünger çekmişiz onun için kendimi unutmuşum tek geleceğim o olmuşken tüm dünyayı başıma yıktı ve beni terk etti

Artık biz diye bisey olmadığını söyle di

Onu sonrasında aradım ve sadece konuşmak istediğimi merak ettiğim şeyler olduğunu söyledim ve zor bela ikna ettim 2 haftadır başka biri ile görüşüyor ve bu düşünce beni mahvediyor

Sürekli uykusundan yorgunluğundan bahsedip benim anlayışsız olduğumu söyleyip en geç 1 de yatan insan şimdi gece 3 e kadar başkasıyla konuşuyor

Ben ona herşeyimi anlattım bilmesi gereken gerekmeyen her şeyi ona inandım güvendim herşeyden vazgeçtim onu çok sevdim kendimden çok değer verdim hep oni düşündüm tek hayalim onunla evlenip mutlu bi yaşam sürmekti 1seneye evlenecek ken bana bunu yaptı tüm dünyam karardı ne yapacagimi bilmiyorum

Ve bana dediği şey " Sen başkalarıyla konuşurken sorun yok tu "

O zaman ki durumlar ve şartlar farklıydı tabi ki bunu desteklemez benimde çok hatalarım oldu ama bumu hakettiğimi dusunmuyorum

Ailesinin , en yakınım dediği arkadaşlarının bile yapmadığını ben yaptım ona hiç-bir mecburiyetim olamamasına rağmen onu hala çok seviyorum ama yaptıkları Canımı çok yakıyo anlam veremiyorum olanlara

Ben ona senelerimi verdim herşeyi paylaştım hepsini silip bi başkasına güvenemem kendimi anlatamam sil baştan yapmak şu an benim için çok zor insanlar hep aynı bundan faydalanmak isteyen insanlar bile var hep görüyoruz ben artık kimseye güvenemem

Onunla görüşücez sence ne yapmalıyım ne söylemeliyim

Ilk yaptığı kıskandırmak için ama şimdi yaptığı gerçek aynı hatayı bende yapmıştım o yuzden bu kadar çok acıtıyo

Bak ben çok zor bi insanım bunun bilincindeyim hep benci biriyim her şeyi merak eder sorgularım onu biraz sıkmış olabilirim haklı olabilir ama beni tanıyo

Beni ölmüş çocuktan dahi kıskanan insanin böyle yapması mantıksız geliyo bana

Ben çok farkliydim böyle şeylere asla tahammülüm olmazdi anında kestirip atardım ama ben kimseye bu kadar güvenmedim kimseyi bu kadar sevmedim onun benim için çabalamasi üstüme düşmesi beni bu denli sevmesini sevdim asla yapmaz dedim

Açık konuşmak gerekirse ben yaparım o yapmaz derdim ama ben degil o yaptı 😌

Onun çevresi olsun benim çevrem olsun kimse yakistirmazdi bizi ne buluyosun bunda derdi onun yanında bile herkes hor görürdü ama herkesin ağzını kapattım onun yüreğini sevdim kendisi bile kendini beğenmez di hep bana olan ilgiden şikayet ederdi ben tuttum elinden çektim onu çeki düzen verdim gurur verdim herseyini düzelttim şimdi bu şekil minnet duyması gerekirken hiçe sayıyor

Içimde anlamlandıramadığım bi sıkıntı var

Beni her geçen saniye yiyip bitiren

Yaşamın anlamını yitirmemi sağlayan

Sidik yarışı yaptığım yok.