Bundan yıllar evvel birgün popüler çocuklar bir masada otuyorlar ve makara yapıyorlardı.. Muhabbetleri çok iyiydi.. Neyse bende aralarına katılmak istediğim için yanlarına gittim sadece yanlarında oturuyor onları... Daha sonra Emre Çetinkaya beni fark etti ve bana '' Ne işin var o yakışıklı çocukların arasında.. Sen onlarla bir misin.'' dedi.. Yakışıklı çocuklar bana hafifçe güldü.. O zaman anladım ki onların yanında bile takılamam... O gün gerçek yüzüme çat diye çarptı... Anladım ki ben tipsizim.. Sonra bir şarapçı ile konuştum.. Beni teselli etti ve yüzüme bakıp şarap ikram etti.. Çok kederliydim.. Herkesin içinde rezil olmuştum.. O günden sonra psikolojim bir garip oldu.. Herşey bana garip bir silüet gibi geliyordu... Ben zavallının tekiydim.. Dışlanmış bir bireydim.. Sudaki yansımasını gören narsistlerden değildim.. Ben bir hiçtim..
En İyi Cevaplar