Eskiden yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmeyen fakat şu an yolda karşılaşsanız selamlaşmamak için başınızı çevireceğiniz “arkadaşlarınız” var mı? Sizi bu duruma iten şey nedir?
Çok var öyle eski arkadaşlarım, bazılarının yolda görsem yüzlerine bile bakmam ama bazılarının ise sadece araya zaman, mesafe ve de pek görüşmediğim için pek konuşmadığım için soğukşuk giren arkadaşlarımla arada sırada da olsa buluşuyorum, onun dışında beni buna iten sebeplerin en önemlisi arkamdan sallamaları oldu ve de birçok, arkamdan iş çevirmeleri işte.
Var. Anlatayım. Bir kızla tanışmıştım. Sevgili olduk. Birkaç ay sonra biriyle tanışdım Ahmet diye. Kanka olduk onl1 kaç ay sonra bir haftalığına yurtdışına çıkmıştım. Geri geldiğimde sevgilim biraz soğuk davranıyordu. Birkaç gün geçti bunlar sevgili olmuş. Bende başlarda nbiraz üzldüm sonra oğlum belliki kız senle mutlu olamamış. Demekki birbirlerini seviyorlar. Bırak mutlu olsun dedim. Tekrar arkadaş oldum onla. Sonra o kızın arkadaşımı aldattığını öğrendim. Arkadaşıma söyledim inanmaaı beni suçladı kıskanıyorsun dedi. Yine görüşmedik birkaç ay sonra tesadüfen karşılaştık. Olmadı onla artık yeni sevgilim var dedi. Kızıda tanımıyorum resmini bile görmedim. Sonra o beni grupa saldı kız arkadaşıyla tanışdırmak için başlarda tanımadım. Ama sonra tanıdım. İyi bir kız değildi onu üzecekti. Ahmet'e söyledim inanmadı yine. Annesine söledim şöyle şöyle diye bana kızdı niye anneme dedin falan filan. Kavga ettik. Ona dedim ''O mu ben mi?'' O da tabiki o dedi. Sonra bu sefer yine görüşmemeye başladım. Ama uzaktan soruşturuyordum nasıl iyimi diye. O kız terk etmiş onu. Ertesi gün mesaj atmış bana. Özür dilerim diye. Cevap yazmadım o günden beri öldümü kaldımı bilmiyorum bile
buna hemen hemen her şey neden olabilir. bu durumu engellemek de bir tek bizim elimizde değildir. Yaşam serüveninde bir anda kendimizi dost bildiklerimiz ile çatışırken düşman bildiklerimiz ile selamlaşırken bulabiliyoruz.
Var tabiki, beraber çalışırken her şey harikaydı sonradan ne oldu bilmem. Evlendi mi, kaldı mı hiç haberim yok. Sürekli arayan taraf bendim, bundan da vazgeçtim. Şimdi görsem hiç umrumda olmaz açıkçası.
Benim arkadaşlıklarım genellikle yıllarca hiç görüşmesek bile bir araya geldiğimizde hala eskisi gibi olunan türden. Sürekli konuşacağız diye bir durum yok hayat bu sürükleniyoruz sürekli mühim olan hiç değişmemek.
yani elbette, çünkü kisisel menfeatler, bencilik bazen en güzel dostluklar bildiğimiz şeylere gölge düşüruyor, değişen biri için görmezden duymazlıktan geliyorum çünkü artık o benim için sıradan biri olmuştur..
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(45 üstü)
+1 yıl
Öyle bir arkadaşım yok. Sitenin tek kaliteli fenomeni de sensin. Bana yürüyor deme diye gizliden yaptım yorumu. Sorularını seviyorum.
Maalesef ki her insanın hayatında böyleleri var benimde var tabiki yabancilasmayi geçtim beni başka şeylerle suçlayıp hayatımda özel olanları olmadık insanlara bildirdi bilmeleri beni etkilemedi veya üzmedi tek kıran canım dediğim insan o canı kendi elleriyle parçalıyor olmasiydi
Tabi var.. Çoğu arkadaşımla öyleyim.. Bilmiyorum ben kendimce haklıyım, onlar kendince.. Bana göre insanlar çok çabuk değişiyor.. Özellikle başka arkadaşlıklar kurunca:))
Var tabi. Sevgili yapınca sadece benden değil hepimizden uzaklaştı. Sonra sevgilisi tekmeyi basınca geri döndü. Diğer arkadaşlar affetti. Ama ben affetmedim. Affetmem de. :)