GÜLMEK YOK: AİLEM YURDA ÇIKMAMA İZİN VERMİYOR?

Özür dileyerek başlamak istiyorum sakın beni yanlış anlama. Ailende şöyle bir hava sezdim. Senin başarısız olacağını düşünüp yapmak istediğin çoğu şeye hatta her şeye bile olabilir, elini sürmek. Hani şu klasik "Bırak yavrum ben hallederim." "Yok öyle değil sen yapma ben yaparım." 'larla başlayıp seni çoğu işten soğutabilecek cümleler. Bu sende güvensizlik ve yetersizlik duygusu oluşturmuş. Ailen çok korumacı ve seni tek bırakınca zorlanacağını düşünüyorlar ama hayat bizi bu kadar el bebek gül bebek büyütmüyor maalesef. Onların olmadığı zamanda yalnız kalman gerektiğinde duvara çakılacağını fark etmeliler. Ailen biraz da mükemmeliyetçi sanırım. Aile seçilemez, bir sınavdır. Senin bu sınavdan geçebilmen için ailene ayakta olduğunu göstermen gerekir. Senin yapamadığını düşündükleri şeyleri yapmaya başlayabilirsin mesela. Misal yumurta kırmaktan başla. Ama bunu ailene "Ben yumurta kırmaya başlıyorum!" değil de "Ben yumurta kırmayı öğrendim." olarak yansıt. Yazın işe gir mesela. Seni psikolojik ve fizyolojik birinin yönetmesine izin ver ve bu yönetimin sana katkı sağladığını deneyimle. Bu katkı hem maddi açıdan olacak hem de senin başarılarını keşfetmeni sağlayacak. Elim tepsi tutmazken garsonluk yaptığım günü hatırlıyorum. 6 büyük portakal suyu bardağını tuzla buz etmiştim. Üstelik müşteriler aç gözlerle bana bakarken. Burger King'de çalışırken adisyonda metropol yazmıyor diye maaşımdan para kesildiğinde veya dikkatsizliğim yüzünden kasamda 120 TL açık çıktığında otoriteyi yine kendimde hissetmiştim. Çünkü bunları ben yaptım ve sonucunu ben çektim. Kendi hatamı annem gelip düzeltemedi. Ben cebimdem ödedim, ben mobbing yedim ve ben deneyimledim. Maaşı aldığımda yine ben gurur duydum. Çok zorlandım çok ağladım ama kendi başıma bir şeyler yapmanın zorluğunu da öğrendim güzelliğini de. Sana en en en büyük tavsiyem kendini gösterebileceğin bir alan seçip bunu başar. (:

Ah şu zehirli aileler. Ailen hayatın boyunca yanında olamaz, kendi ayaklarının üstünde durabilmeyi öğrenmen lazım. Başarısız olursam.. diye bir şey yok. Er ya da geç öğreneceksin zaten. Artık bir noktada atılım yapman lazım.