Lütfen bu yazıyı okuyun aile içi taciz ve istismar yaşadınız veya yaşıyor musunuz?

Olaya ailemden ve yapısından başlamak istiyorum. Annem ve babam çok genç yaşta kaçarak evlenmişler ve memleketten Ankara'ya yerleşmişler.
9 yaşına kadar güzel bir çocukluğum oldu sayılır babam mesafeydi ama bizi yani benle kardeşimi sevdiğini anlardım.
Her şey annem ve babamın boşanmasıyla başladı, yaklaşık 9 ay kadar memlekette dedemin evinde kaldık ben kardeşim ve annem sonrasında annem münasip bir kısmet buldu ve evlendi fakat adam bizi istemedi. Annemle aramızda bir diyalog geçmişti bu dönemde ben seni üvey babanın yanina götüremem olur da sana bir şey yapar diye. Annem evlendi dedem tek başına ve çok yaşlı olduğu için bize bakamadı

Ilk başlarda her şey güzeldi ev işlerine yardım ederdim hatta bazen tüm evi ben temizler kardeşime yemek yapardım.
Sonrasında amcam hapisten çıktı en küçük çocuktu
Ankara da okul okuyordum fakat şehir değiştirince bırakmak zorunda kaldım.
Babaanneme söyledim ben okula gitmek istiyorum diye o da amcama iletti amcam gerek yok okumasın sana baksın dedi ve beni okula kaydetmedi ama kardeşimi erkek olduğu için anasınıfına yolladı.
Taciz aslında eve ilk geldiği zaman başladı fakat ben anlamadım beni kucağına alırdı ve cinsel organına doğru bastırırdı, cocuktum cinsellik ne penis ne hatta kadınla erkeğin farkları ne onu dahi bilmiyordum ama hissediyordum bakışlarından çocuk içgüdüsü derler ya onunla yanlız kalmak istemiyordum hiçbir zaman.
Benle kardeşim mutfağın yanında küçük bir odada yatardık yan yana ben ona kafamdan kurmaca hikayeler anlatırdım, önlugunu ütülerdim, bir nevi annesiydim onun.
Bir gün babaannem yeni evlenen halamın yanına yatıya gitti.
Akşam çökünce benle kardeşim odamıza çekildik, uyuduk. Sonra bir ses geldi amcam beni çağırıyordu içimden bir ses gitme melek dedi kapıyı kilitle ve bir daha asla bu odadan çıkma dedi ama çocuk aklı ne yapabileceğini bilemedim anlayamadım kavrayamadım.
Salona gittim git odanızın kapısını kilitle dedi neden kardeşim ya korkarsa beni göremezse çıkamazsa dedim git kapat dedi sertçe gidip kitledim.
Yanıma gel otur dedi oturdum sen amcanı seviyor musun dedi bir şey demedim sustum sonra eliyle çenemden tuttu yüzümü yüzüne yaklaştırdı ve devamı anlatacak gücüm hiçbir zaman olmadı.
Çok ağladım çok çığlık attım ama kimse duymadı, canım yandı morardım kanadım en çok ruhum sancıdı anlamadım ta ki biraz daha büyüyene kadar onu babama söylemekle tehtit ettim kardeşine de aynısını yaparım dedi sustum, susturuldum.
Şimdi kocaman bir kadın oldum ama konusamadigim kelimeler kızgın bir demir gibi etimi yakıyor, zihnimi zehirliyor.
Ben 19 yaşındayken fazla dozdan çöp kenarında öldü fakat söylüyorum o böyle ölmemeliydi o benim gibi bana 8 yıl boyunca yaptığı gibi her gün her dakika ölmeliydi.
ŞIMDI SIZE SOYLUYORUM, KADIN ERKEK FARK ETMEZ BU SAPKINLIGIN CINSIYETI YOK. SUSMAYIN KONUŞUN SOYLEYIN KORKMAYIN ONLAR SIZDEN DAHA ACIZ NEFSLERINE HAKIM OLAMAYACAK KADAR ACIZ ASAGILIK VARLIKLAR HAKKINIZI ARAYIN SUSMAYIN SUSTURMAYA CALISANLARA KARSI DA SUSMAYIN.
BARI BENIM SESIM OLUN, NEFESIM OLUN.