Arkadaş grubundan kendini izole etmek, insanların gıcık kapması için yeterli bir sebep midir?

35 yaşıma değin herkesin kendisi gibi davranmasını isteyen çok kişi ve şirket oldu.
İş yerinde beraber yemeğe gitmiyorum diye bozulan çok adam var

Daha çok dedikodu yapmayı tercih ediyorlar...
Ben çocukluğumda sosyal dışlanma geçirdim. Mesela erkekler "Geçenlerde felanca kız gördüm..." ya da " falanca maç" ne oldu derken ben ansiklopedi de keşfettiğim şeyleri heyecanla anlatırdım. Haliyle kimse sallamazdı. O günden beri kendi kendimeyim. Benimle alay etti insanlar. Beni kandırdılar. Paramı alan oldu. O yüzden insanlarla olmayı sevmiyorum

kendime şans verdim. Bir kızı çok sevdim mesela... 6 ay peşinden koştum. "Biz sadece arkadaşız" dedi. İyi o zaman arkadaş gibi konuşalım dedim. Konuşacak bir şey yok dedi. 2 ay sonra kırk yıllık arkadaşını görmemiş biri gibiydi...
Ben şamar oğlanı değilim ki gel diynce geleyim git deyince gideyim?

ya da

Bu yaşıma kadar arkadaş gruplarının içinde hiç olmadım. Kimi zaman bahanesi sigara içmememdi, kimi zaman da sana gelmez denilmesiydi... Ben çok istedim zamanında olmadı... Artık istemiyorum da...

Nasıl yani?
Ne yapmalıyım?

Ben 20 yıldan beri terapi alıyorum. Onlar da çok zorlanıyorlar.
Üstün zekalıymışım. O yüzden uyum sorunu yaşıyormuşum. Söyledikleri bu.
bir de git burdan diyorlar sürekli

5-6 doktor da aynı şeyi söyledi. Zeka testi yapan bile oldu. Lisedeyken bana söyledikleri zekanın yaşıtların ortalamasının 5-6 yaş ilerisinde olduğu idi 16 yaşında iken. O yüzden yaşıtlarınla anlaşabilmeyi bekleme dediler.
Benim en büyük özelliğim sistemin açıklarını bulmak. Bu yüzden mühendis oldum ve kimsenin görmediği çarpıklıkları görüyorum küçüklüğümden beri. Bu sosyal alanda da geçerli
Mesela bizim kültürümüzde "Kız veriyoruz dul vermiyoruz " gibi bir laf var. Biraz irdelersen "Bizdeki 0 km, 2. el değil" gibi iğrenç bir sonuç çıkıyor. Bunu arkadaşlarınla paylaştığın zaman muhabbeti geçtiğinde ne saçmalıyor diyip uzaklaşıyorlar...

Benim dediğim çoğu şey ya kitaplardan alınma ya da kendi sentezim

Evlilik dediğini şey birlikte yaşamanın meşru hali dediğimde de
" Evleneceksin karina bakacaksin" diyene " Daha kendisine bakmaktan aciz biriyle neden evleneyim" dediğimde de kiriliyormus insanlar..
Psikologun dediği böyle..
İşin garip tarafı onlar da söylediklerimin çok mantıklı ancak Türk kültürunden çok uzak olduğunu söylüyorlar. Bana Türk sosyal yapısını, cinsiyet rollerini anlatmaya çalışan çok oldu. Ama hiçbiri
"Ev işlerini kadın yapar" dediklerinde " Neden?" Sorusuna cevap veremedi

Yurtdışında 6 ay kaldım. Türklere karşı Avrupa'da bir ırkçılık var. Bir de orada dinamikler çok farklı. Mesela bir kadının erkeği reddetme şansı var. Ama Bir erkeğin bir kadını reddetme şansı yok. O kadın akşam yemeğine geldiyse senin yatağına da girecek kuralı var. Sonra o kadın senin yatak performansini ertesi gün arkadaşlarina anlatacak, hatta arkadaşlarini sana ayarlayacak. Pardon ama jig*olo muyum ben? Bunu reddettigim için " gay" muamelesi yaptılar.. Dönmek zorunda kaldım

Aynen öyle... "İşine gelmiyosa çek git" diyen işverenin iş akdini haklı nedenle fesih etmekle kalmayip, üst isverenim olan kamu idaresine bildirmek suretiyle bu lafı kendilerine yedirmis biriyim...

Mesela herkes hep beraber yemek yerken yalnız oturup yemek yiyen birisi için ne düşünürsun?

Hmm, yemeği bitince kalkıp giderse?