İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?

insan ne zaman tanır kendini nezaman hata yapmamayı ögrenir ya doslarızın biz dostlarımızı nereden tanırız duruşundan bakışlarında tavırlarında ... hiçbir zaman hiçnirzaman tanıyamayız dostlarımızı öyle an gelirki bazen kendimizi bile tanıyamadıgımız bu hayatta hiç kimse hiç kimseyi tanıyamaz hatalarında ders almayı bilmiyorsan eger carpanı artacakdır dertlerinin büyümek her defasında daha cok şeye burnunu sokmak herdafsında olayın göbeginde bulmak demektir bazen aşk-iş-para bir cogumu esirr etmişken keşke hala cocuk ola bilseydik ve hayat üç taş - üç cam dan ibaret olsaydı ve en büyük sıkıntılarımız domdurmamızın erimesi olsaydı yada başka okula tayini yıkan sınıf ögretmenimiz gitmesi ... hadi hayattan ders alalım acımasız vurdum duymaz ve hoyrat olalım insanın derdi büyüyünce degil insanın derleri hayatla başetmeye calışırken büyürmüş insan özünü zamanın rüzgarına kapıldıgında unuturmuş megerse ...

anne baba gibi sahip çıkanlar oldukça büyüdükçe anlıyor gerçekleri ama bazıları sahipsiz küçükken yaşıyor dertleri .. dertli geliyor dertli gidiyor.. sorumluluk dert olarak görülürse ilk dediğinde doğru:)