Hayatta hiçbir vasfım yok , üniversite de bitiyor ne b*k yicem ben şimdi?

Hayatımı özetleyeyim size de biraz gülün. Bu benim hikayem. Ben kendimi bildim bileli hep pasif , geri planda kalan tembel , uyuşuk bir insandım. Çocukluğumdan beri. Büyüyünce büyük adam olucam hayalleri kurardım bütün çocuklar gibi. Ama gelin görünki 24 yaşına geldim ve hala elle tutulur bir başarım yok. Üniversiteye girebilmek için bir yıl hazırlandım. O yıllarda üniversite kazanmanın hayallerini kuruyordum çünkü üniversitenin hep Amerikan filmlerindeki gibi şen şakrak bir yer olduğunu düşünüyordum. Bir sürü arkadaşım olucaktı ve tabiki güzeller güzeli bir sevgilim. Hep gülüp eğlenicektik , çalışacaktım notlarım süper olucaktı. Ben böyle hayal ediyordum fakat gelin görün ki üniversitemde son senemdeyim ve inanırmısınız 5 yılda düzenli olarak görüştüğüm bir tane arkadaşım bile olmadı. Kaç kere yalnızlıktan ağladığımı bilirim yurt odasında. Hiç kimse de sormadı neyin var hadi gel şunu yapalım diye. Benim toz pembe hayallerimle kurduğum dünyam tuzla buz oldu. Seçtiğim bölümden de nefret ettim ama değiştirmeye ne cesaretim vardı ne de ekonomik durumum. Üniversite hayatım boyunca tek öğrendiğim şey “ lan oğlum kimsenin umrunda değilsin, kimse içinde değerli değilsin kimsenin kalbinin içinde senin için atan bir yer yok. O çok önemsediğin dünyan kimsenin umrunda değil , değersizsin “ oldu. Şimdi aynaya baktığımda 1 yıl sonra dersleri verebilirsem eğer mezun olmuş , mesleğini sevmeyen , iş aramaya nereden başlayacağını bilmeyen , ne yiyip nerde yatıp kalkacağı belli olmayan , hayatı boyunca bir kadın tarafından sevilmek nasıl bir duygu bilmeyen , iyi dostları geçtim dost bile biriktiremeyen, hayattan umutsuz ve yılların mutsuzluğuyla kalbinde sevgi kalmamış bir adam var. Buraya kadar okuma zahmetinde bulunmuş güzel insanlar söyleyin şimdi ben aynada gördüğüm bu adamı nasıl düzelticem 🙁