Ailemi nasıl pişman ederim?

İlk olarak buraya gelip yok aileni üzme, helele hülele yazacaklar varsa okumayı kesebilirsiniz kardeşim.

Ben gençliğimi ailem yüzünden yaşayamadım. Yaşatmadılar. Sürekli bir baskı altındaydım. "Bunu yap, şunu yap." dendi. Benim isteğim sorulmadı. "Sen ne yapmak istiyorsun?" denmedi. Dışarı çıkmak istedim, hiçbir zaman izin vermediler, otur ders çalış dediler. Bir şeyle uğraşmak istedim, hayır sen oturup ders çalışacaksın dediler. İhtiyacım oldu, söyledim fakat paramız yok dediler. Der demez kendilerine alışveriş yapıp pahalı ne varsa parayı çar çur ettiler.

Sürekli üzerimde baskı vardı. Diğerlerinin hayatına baktığımda çok üzülüyordum ki hala üzülüyorum. Soğuk davrandığımda nankör olduğumu söylediler ama aradaki tüm samimiyeti onlar yok ettiler. Annem sürekli birinin beni etkileyeceğini düşündü. Sen safsın, sen gerizekalısın, kimseyle arkadaşlık edemezsin dedi ve okuldaki arkadaşlarımla buluşmama asla izin vermedi.

Hayatım yok şu an. Sadece ders çalışıp duruyorum ve onları bu yaptıklarına pişman etmek istiyorum. Hayatımı zehir ettikleri için üzülsünler istiyorum. Farkına varıp "Biz ne yapmışız yahu?" desinler istiyorum. Bunu nasıl yapabilirim?