Kendimi hayattan ve dünyadan soyutlanmış gibi hissediyorum?

İlk olarak, sayısız arkası olmayan çıkarımda bulunup sorununun kaynağını bulup sana çözüm önerisinde bulunabilirim fakat bunu yapmak senin işine pek yaramayacak :(. Ama sana aslında yaşadığının nasıl normal olduğunu ve sayısız insanın yaşayıp iyileştiğini anlatabilirim.

Hızlı bir hayat yaşıyoruz, geçmişten çok daha hızlı. Elindeki telefona dahi bakarak bunu anlayabilirsin, her şey daha hızlı ve verimli olsun diye elimizde avucumuzda ne varsak döküyoruz ortaya. Bir uygulama 0.5 saniye daha çabuk açılsın diye 4 basamaklı paralar döküyoruz. Bu hızın elbette iyi yanları var fakat aynı zamanda bizden çok şey alıyor :(.

Çok eskiden favori müziğini dinleyebilmen için radyonun başında saatlerce beklemen gerekirken şimdi istediğin an açabiliyorsun. Bu ise her şeyi kolay yapıyor. Bundan kastım, eskiden elde etmek için uğraşman gereken bir şey için şimdi uğraşmadan elde edebiliyorsun. Bu etrafındaki her şeyi değersiz kılıyor :(. Mutlu olamıyorsun, tatmin olamıyorsun hayattan. Bunun fizyolojik açıklaması da mevcut, depomin hormonu muydu öyle bir şeyle ilgili dilersen onu da okuyabilirsin fakat aynı kapıya çıkıyor.

Sorunun en verimli ve etkili çözümü ise malesef psikologla bunu konuşmak.

Kendin çözmek istiyorsan, kırsal bir yerlere git. Köy olabilir bu, teknolojiden uzak, doğaya yakın yaşa. Geri döndüğünde rahatlamış ve daha huzurlu hissedeceksin emin ol fakat bu kalıcı bir çözüm değil haberin olsun :(.

Maalesef depresyondasin kesinlikle hayal kirikligi yasamissin umudunu kirmislar ya da hedeflerin yikilmis. Anliyorum seni bundan kurtulabilmen icin hayatina anlam katacak insan ya da seyler. Yeni hedefler.