İnsanlardan uzaklaşmak ve kendini yalnızlığa alıştırmak doğru mu?

Şu konuda fikirlerinizi almak istiyorum şuanda hayattan çok bezmiş bir haldeyim yani kimseye güvenemiyorum kimseyi sevemiyorum ihtiyacım da yok aslında fakat amaçsızca yaşıyorum bir amacım yok çevremdeki insanlar sahtelikten ibaret yani yaptıkları şeyler çok saçma ve onlar gibi olmak istemiyorum istemediğim bir meslek için kendimi yırtmak istemiyorum, bir erkeğe muhtaç olmak her yerde birisiyle öpüşüp anlık yaşamak bunları istemiyorum uzak durmak istiyorum bu tür davranışlardan asıl sorun da şu yavaş yavaş insanlardan uzaklaşıyorum ki ben pozitif ve insanları seven birisiyim sizce uzaklaşmam kendimi yalnızlığa kapatmam doğru mu birisine güvenmek kazık yemek üzülmek istemiyorum uzak da durabiliyoeum birisine güvenmeye ihtiyacım yok sizce insanlardan uzaklaşıp kendimi içime kapatmam yanlış mı?