İçimdeki Köpeğe Mektuplar

İçimdeki köpeğe ithafen...

Otur! Otur diyorum. Otur ve kalkma oradan. Pis kokun sindi odaya. Birazdan işeyeceksin hayatımın üzerine zaten. Şimdilik lütfen kıpırdama yerinden.

Her köşe başına işaret bırakıyorsun! Her yerde izlerin var.

Artık seni görmek istemiyorum demedim mi defalarca sana ben? Çıkma karşıma. Senin yüzünden bu tarumar hallerim. Yeter diyorum, yeter ama anlamıyorsun. Kalabalık bir adamım ben. Şizofren gibisinden değil. İçim çok kalabalık bir süredir. Ve sana yer yok orada.

Her çeşit muhteviyat var içimde!

Biri katil, manyak. Belki saykopat. Bir sürü var dedim işte. Lafı ne uzattırıyorsun bana? Muhabbetimi mi seviyorsun? E hadi! S*ktir git artık.

Sabaha kadar sürmesin şu işkence...

Sabaha daha çok var. Kodumun güneşi de doğmayacak. Sadece doğar gibi yapıp ilerleyecek ve yok olacak. Gündüz diye bir şey yok sevimsiz köpek. Sahi sen neden bu kadar çirkinsin? Oysa köpekler tatlı olur, severim ben onları. Ama sen çirkinsin. İçimde kala kala bana mı benzedin hayırdır?

Bana benzedin de sonun benzemesin köpek. Gerçi sonunu hiç hayırlı görmüyorum senin. Hiç karşılaşmamış olmayı dileyeceksin. Saçmalama! Çok geç.

Ne kalbimin önünden terliklerimi alıp oyna ne de beni görünce sallama o kuyruğunu artık. Git köpek git...