Gri şehirde zaman

Hayatın ciddiye alınacak bir tarafı kalmamışken mutlak bir umutsuzluğun sanması dört yanımı tuhaf.

Gri şehirde hep aynı üçgenler yaşanırken, duraklarımın bir bir yıkılıp es geçilmesinin önüne geçilemezdi zaten. Şaşkınlığımsa bu gerçeğe değil; bile bile lades olmama rağmen düşler içinde uyanırken sabahları yerle bir olmuş yatağımda, kulaklarımda hep aynı melodilerin yankılanmasına. Geceden daha karanlık bir iş günü şimdi.

Kuşlar bile uçmak istemezken, bir kaç adım kala mutluluğa herşeyi kaybetmek gibi yaşamak.

Alt alta, üst üste hayatlar. Kim bilir kaçıncı defa tekrar geçilen yollarda bıraktıkları izler takip edilesi. Ring yapar hergün aynı sokaklarda. Farklılaştırma çabası, insancıkların kendi kendilerini kandırması.

Zamanı çıplak gözle görebilmek kadar boktan ne olabilir ki başka?