Ailemizin Gölgesinde Yetişmek Mi Zorundayız? Onlara Benzemesek Olmaz Mı?

Bu yıl çevremde yer alan herkes için çok zor bir yıl. Önümüzü göremediğimiz bir yıl. Sonrası hakkında hiçbir fikrimiz yok. Bize neler olacak bilmiyoruz. Birçok arkadaşım, tanıdığım bu şeylere dayanamayıp kendi yollarından gitme kararı bile aldı. Bu kişiler yıllarca ailelerinin gölgelerinde kukla gibi yetiştirilmişler.

Hepimizin kafasında geçiş yaşlarında belli sorular olmuştur. Ailemizden sıkıldığımız, inancımızı kaybettiğimiz dönemler. Fakat zorla ailemizin gölgesinde büyümeye bırakılmak zorunda olmak…. Bu çok başka bir durum.

şu an biraz da öfkeliyim, üslubum rahatsız edebilir.

Biz ailemizin kuklası değiliz!

Herkes çocuğunun kendisine benzemesini ister. Hatta herkes çocuğunu kendi gibi yetiştirmeye odaklanır. Onu köle gibi emir kulu yapmaya çabalarız. Ama olmuyor, çocuklar bundan bıkıyor. Sonra yıllar geçiyor ve herkes ne hayırsız çıktı diyor? Acaba neden , hiç düşündün mü?

Onların sahip olduğu duygulara sahip olmak zorunda değiliz!

Hepimizin ayrı birey olduğunu söyleyen ebeveynler, neden çocuklarının duygularında dahi karışırlar.

Kendi kötülüklerini çocuklarını iyi (!) yetiştirmeye çalışarak kapamaya çalışırlar!

Düşe kalka öğrenmemize izin vermezler ve bizi kendilerine göre yetiştirmeye çabalarlar. Halbuki kaçı çocuğunun sırf ailesine katlanamaması yüzünden köşe bucak kaçıp kötü şeyler yaptığının farkında ?

Çocuğunuza örnek olmayın demiyorum!

Fakat anne babalık iç güdüsü ile onu bir kafese de tıkmayın. Bırakın bazı şeyleri de kendi düşe kalka öğrensin.

Ona karşı saygılı olun

Belki o daha farklı yollardan gidip hayatı öğrenmek istiyor. Bırakın o öğrenmeye çalışsın siz eğer o da isterse yoluna ışık tutarsınız. KS' de birçok hayat hikayesi gördüm sırf çocuğunun yaşam tarzını değiştirmesinden ötürü arası bozuk olanları.

Düştükçe kalkmalarına yardım edin!

Ama onların doğrularını değiştirmeden. Kendileri bırakın hayat yolculuklarına devam etsinler. Ailem konusunda şu ana kadar ufak bir iki mesele hariç problem yaşamadım. Gerçekten bu konuda şanslı insanlardan biri olduğuma inanıyorum.

Ben ne psikolog ne de bu konulardan anlayan bir insanım. Bu yazı sadece çevremdekilere olan isyanımın, öfkemin ürünü. Yanlışım varsa çekinmeden düzeltin.

Okuduğunuz için teşekkür ederim....