"Vezir Oldun Ama Adam Olamadın!" Suçlusu Her Dinleyen Kişiye Göre Değişen Bir Hikâye

Kim bilir kaç yüz yıldır, kaç kuşak bu hikaye ile büyümüştür. Efendim zamanın birinde bir baba oğul yaşıyormuş. Baba her gün oğluna;
Senden adam olmaz! diyormuş.

Hikaye bu ya... Çocuk okumuş, uğraşmış, o memlekete vezir olmuş. Ve bir gün emir vermiş askerlete babasını getirmeleri için. Baba askerlerin arasından makama çıkartılmış. Çocuk göğsünü kabartatak gururla babasına seslenmiş;

-Baba,sen bana hep "senden adam olmaz." dedin. Al işte okudum vezir oldum.

Baba acı acı gülümseyerek;

-Ah be evladım! Ben sana vezir olamazsın demedim ki, adam olamazsın dedim. Bak vezir olmuşsun ama babanı askerlerle ayağına getiriyorsun, hâlâ adam olamamışsın.

Hıh! Bu hikaye kim bilir kaç asırdır anlatılır ve kaç kuşak bu hikayedeki o çocuğa kızar.
-Bak gördün mü vezir olmuş ama adam olamamış diye.

Çocuk suçlu, tamam. Makam sahibi olmak başka, adam olmak başka, o da tamam. Peki o çocuğu büyütürken günde kim bilir kaç kez "Senden adam olmaz, senden adam olmaz." diyen, bunu çocuğun minik yüreğine işleyen o babanın hiç mi suçu yok?

Babaya bir beyaz kağıt (bebek) teslim ediliyor. Baba itina ile o kağıda "Senden adam olmaz." yazıyor, çocuğu göz göre göre çarçur ediyor. Sonra çocuk suçlu oluyor, oh ne âlâ!

Bu hikayeyi ananeme anlatıp sence kim haklı diye sorduğumda, çocuğu suçlu gördü. Babası haklı, vezir olmuş ama adam olamamış dedi. Ananem babası hayattayken onunla hiçbir sorun yaşamamış. Daima araları iyiymiş.

Daha sonra bu hikayeyi babama anlattım. Babam dedem ile küçüklüğünden beri hiç samimi olamamış. Aralarında daima mesafe varmış. Babam kendini hep arka planda bırakılmış hissetmiş. Hala bile babasıyla görüşmeyi pek istemez. Onu anlattığımda ise, babasının suçu tabii ki. Çocuğa küçüklüğünde öyle davranılır mı? Elbette çocuk haklı dedi.

İki farklı kişi ve aynı hikaye.. Buna bakarak insanların olaylara bakış açısında çocukluğun ne kadar da büyük bir etkisi olduğunu farkettim.

Peki şimdi siz söyleyin, kim haklı?

Okuduğunuz için teşekkürler.